Çin diyor ki “ben 5000 yıllık büyük bir medeniyetim” ve bunu resmi belgelerde konuşuyor devlet politikası olarak. Bizim medeniyetimiz ise şu anki uygulamaya göre…
Göbeklitepe Turkey, over 12,000 years old Levent Ağaoğlu – 20/02/2022 Turkey Civilisations of 12,000 Years Levent Ağaoğlu – 26/01/2022 BC Neolithic Age (Late Stone Age) 10,000 – 5,000 BC Chalcolithic Age (Copper…
https://www.youtube.com/watch?v=59ioiIcaw2g When we talk about Anatolian Neolithic, we should imagine a period in which the foundations of the current world were laid. The Holocene begins after the…
Cover Photo, Karahantepe Turkey New Karahantepe settlement may be older than Göbeklitepe in Turkey Speaking at the 10th International Resort Tourism Congress on Thursday, Culture and…
5G: Steppe (Step) and Agriculture Belt synthesis Göbeklitepe (9600-8200 BC) Gokturk (552-744) İsmail Gaspıralı, 1851-1914, Sultan Galiyev 1880-1940 Lev Nikolayevich Gumilev (1912-1992) Please click…
TURKEY is 12,000 years old Civilisation. TURKEY is 12,000 years old Civilisation. TURKEY is 12,000 years old Civilisation. TURKEY is 12,000 years old Civilisation….
[9] [Süsi üç birig] ermiş. Biz iki birig ertimiz. Sürigüşdümüz. Terigri yarlıkadı, yariydımız. Ögüzke tüşdi. Yariyduk yolta yime ölti kök. Anda ötrü Oğuz kopun kelti.
[9] Oğuz geldi. Askeri üç bin imiş. Biz iki bin idik. Savaştık. Tanrı lütfetti, dağıttık. Nehire düştü. Dağıttığımız, yolda yine öldü hep. Ondan sonra Oğuz tamamiyle geldi.
[3] Anı suyuna vardık. O sudan aşağıya gittik. Yemek yemek için attan indirdik. Atı ağaca bağlıyorduk. Gündüz de gece de dört nala koşturup gittik. Kırgızı uykuda bastık.
[6] bizni ölürteçi kök timiş. Türgiş kağanı taşıkmış tidi. On Ok budunı kalışız taşıkmış tir. Tabğaç süsi bar ermiş. 01 sabığ eşidip kağanım ben ebgerü tüşeyin tidi.
[6] bizi öldürecektir demiş. Türgiş kağanı dışarı çıkmış dedi. On Ok milleti eksiksiz dışarı çıkmış der. Çin ordusu var imiş. O sözü işitip kağanım, ben eve ineyim dedi.
Bu örnekler tüş/düş kökünün doğal bir olaydan, yaşanan bir olgudan kaynaklandığını gösteriyor. Nitekim düş (ar. ruya sözcüğü ile düşmek/tüşmek eyleminin eşkökenliği bütün açıklığıyla ortada. Töşemek-tüşemek/döşemek sözcüklerinde evi döşemek, damı döşemek, donatmak, düzenlemek, örtmek, kapamak, kaplamak anlamları saklı. Oysa tüşemek eyleminde bir de düş görmek, düşte boşalmak anlamı var ki, bu inmek eyleminden, uykuda üreme yerinden bir sıvının akması, inmesi olayından doğuyor.
Anadolu halk ağzında düşmek eyleminin ne denli değişik anlamlar içerdiği, bu anlamların yaşanan, doğal olaylardan kaynaklandığı açık:
Düşek – Vurulan, yaralanan bir hayvanın, insanın düştüğü yer.
Düşelge – Bir kimseye üleşmede düşen, pay, hisse, düşelik.
Düşengi – Oda döşemekte, donatmakta kullanılan yaygı, örtü.
Ür-ün/ürün (üretilen, türetilen nesne), öğ-ün/öğün, düğ-ün/düğün (es. tr. toy–kün (toy günü, şölen günü)den ağız değişikliğine uğrayarak, özellikle k sesinin düşmesiyle, kün sözcüğü ün biçimine girerek bir ek durumuna gelmiştir, gerçekte ek değildir. Toy-kün sözcüğü yine Asya Türkçesinde, toyun biçimine girerek kün un’a dönüşük ek niteliği kazanmıştır. Anadolu ahlak ağzında bugün sözcüğü de değişikliğe uğrayarak böğün biçimine girmiştir.), tür-ün/türün, (türemekten gelir yavru, döl, özellikle deve yavrusu demektir, başka bir dilden gelerek değişikliğe uğradığı sanılmasın)…
DÜŞÜNCE, tr. düş/tüş (bk. Düşmek)ten düş-ü-n-mek – düşünmek/düş-ü-n-ce… (bk. Düşünmek)…
Tr. de sona gelen ce takısıyla eylemden ad türetme süreklidir. Eğlenmek’ten eğl-en-ce/eğlence, bilmek’ten bil-me-ce/bilmece, öğrenmek’ten öğren-ce/öğrence (ar. ders anlamında), ılımak’tan ılı-ca/ılıca (kaplıca), dönmek’ten döner-ce/dönerce (tek demirli pulluk), bile-ce/bilece (birlikte) bg…
DÜŞÜNMEK, tr. düş/tüş’ten düş-mek/düşmek – düş-ü-n-mek/düşünmek…
Kök anlamı: kendi kendine düşürmek, kendi kendine düşürmek, kendi kendine düşmek, bir nesneyi kendi belleğinde ortaya çıkarmak, doğurtmak, belleğe indirmek, üretmek…
Tüş/düş kökünün içerdiği bütün anlamlar, düşünmek eyleminde vardır. Köke gelen n ortaekiyle kökten özneye yönelik eylem türetmek Türk dilinde başlangıçtan beri süregelen bir olaydır. Kökü oluşturan sözcüğe gelen, kökün ses uyumuna bağlıdır. Bundan dolayı tüş/düş kökünden türeyen özneye yönelik eylemlerde ün ortaeki doğaldır, sözcüğün yapısı, kuruluşu gereğidir.
Gör-ü-n-mek/görünmek (görmek’ten, kendi kendine görelen duruma gelmek, göze sunulmak), sür-ü-n-mek/sürünmek (sürme işlemini kendine uygulamak), ög-ü-n-mek/ögünmek – öğünmek – övünmek (öğmek işlemini kendine yöneltmek, kendi kendine övmek, öğmek), bür-ü-n-mek/bürünmek (kendi kendine bürümek), ört-ü-n-mek/örtünmek (kendini bir nesneye, bir yere sürtmek) bg. düş-ü-n-mek/-düşünmek (bir nesneyi, bir konuyu kendi özüne yöneltip düşürmek)…
Doğum ağrıları başladı ve bir erkek çocuk doğurdu.
Bu çocuğun yüzü gök: ağzı ateş gibi kızıl; gözleri ela; saçları ve kaşları kara idi.
Perilerden daha güzeldi. Bu çocuk anasının göğsünden ilk sütü emdi ve bir daha emmedi.
Çiğ et, çorba ve şarap istedi.
Dile gelmeğe başladı; kırk gün sonra büyüdü, yürüdü ve oynadı.
Ayakları öküz ayağı gibi; beli kurt beli gibi; omuzları samur omuzu gibi; göğsü ayı göğsü gibi idi. Vücudu baştan aşağı tüylü idi.
At sürüleri gider, ata biner ve av avlardı.
Günlerden ve gecelerden sonra yiğit oldu. Bu.
[Eksik]
O çağda, orada büyük bir orman vardı; birçok dereler ve ırmaklar vardı.
Buraya gelen avlar ve burada uçan kuşlar çoktu.
Bu ormanın içinde büyük bir gergedan vardı. At sürülerini ve halkı yerdi.
Büyük ve yaman bir canavardı.
Ağır bir eziyetle halkı ezmişti.
Oğuz Kağan cesur bir adamdı.
Bu gergedanı avlamak istedi.
Günlerden bir gün ava çıktı. Kargı, yay, ok, kılıç ve kalkanla ava gitti.
Bir geyik ele geçirdi, onu söğüt dalı ile bir ağaca bağladı ve gitti.
Sonra sabah oldu.
Tan ağarırken yine geldi ve gördü ki: gergedan geyiği almış.
Sonra Oğuz Kağan bir ayı tuttu; onu atın kuşağı ile ağaca bağladı, gitti.
Yine sabah oldu.
Tan ağarırken yine geldi ve gördü ki: gergedan ayıyı da almış.
Bu sefer o ağacın dibinde kendisi durdu.
Gergedan geldi ve başı ile Oğuz’un kalkanına vurdu.
Oğuz kargı ile gergedanın başına vurdu ve onu öldürdü.
Kılıcı ile başını kesti, aldı gitti.
Tekrar geldiği zaman gördü ki: bir ala doğan gergedanın bağırsaklarını yem ektedir.
Yay ve okla ala doğanı öldürdü· ve başını kesti.
Ala doğanın resmi budur.
Sonra dedi ki:
‘ Gergedan geyiği yedi, ayıyı yedi.
Kargım onu öldürdü: demir olsa olduğu için.
Gergedanı ala doğan yedi.
Yayım, okum onu öldürdü; bakır olsa olduğu için’ – dedi, gitti.
Gergedanın resmi budur.
Yine günlerden bir gün Oğuz Kağan bir yerde Tanrıya yalvarmakta ·idi.
Karanlık bastı. Gökten bir gök ışık indi.
Güneşten ve aydan daha parlaktı.
Oğuz Kağan oraya yürüdü ve gördü ki: o ışığın içinde bir kız var, yalnız oturuyor.
Çok güzel bir kızdı.
Başında alnında ateşli ve parlak bir beni vardı,
Demir kazık kutup yıldızı gibi idi.
O kız öyle güzeldi ki, gülse, gök tanrı gülüyor; ağlasa, gök tanrı ağlıyor sanılırdı.
Oğuz Kağan onu görünce aklı gitti; sevdi aldı.
Onunla yattı ve dilediğini aldı. Kız gebe kaldı.
Günler ve gecelerden sonra gözleri parladı ve üç erkek çocuk doğurdu.
Birincisine Kün adını koydular; ikincisine Ay adını koydular;
Üçüncüsüne Yultuz adını koydular.
Yine bir gün Oğuz Kağan ava gitti.
Önünde, bir göl ortasında, bir ağaç gördü.
Bu ağacın kovuğunda bir kız vardı, yalnız oturuyordu.
Çok güzel bir kızdı.
Gözü gökten daha gök idi: saçı ırmak gibi dalgalı idi; dişi inci gibi idi.
Öyle güzeldi ki, eğer yeryüzünün halkı onu görse:
‘Eyvah! ölüyoruz!’ -der ve tatlı süt acı kımız olurdu.
Oğuz Kağan onu görünce aklı gitti. Yüreğine ateş düştü; onu sevdi, aldı.
Onunla yattı ve dileğini aldı. Kız gebe kaldı.
Günler ve gecelerden sonra gözleri parladı ve üç erkek çocuk doğurdu.
Birincisine
Kök adını koydular; ikincisine Tağ adını koydular; üçüncüsüne Tengiz adını koydular.
Sonra Oğuz Kağan büyük bir doy ziyafet verdi. Halka emir verdi ki.
[ Eksik ]
Oğuz Kağan halkı çağırınca, ahali birbirine danıştı ve geldi.
Oğuz Kağan kırk masa ve kırk sıra yaptırdı.
Türlü aşlar, türlü şaraplar, tatlılar ve kımızlar yediler ve içtiler.
Toydan sonra Oğuz Kağan beylere ve halka yarlık verdi ve
‘Ben sizlere oldum Kağan; alalım yay ile kalkan; nişan olsun bize buyan; W kurt olsun bize uran savaş bağrışı; demir kargı olsun orman; av yerinde yürüsün kulan; daha deniz daha müren ırmak; güneş bayrak, gök kurıkan, çadır ‘ dedi.
Ondan sonra Oğuz Kağan dört yana emirler yolladı; tebliğler yazdı ve ilçilere verip gönderdi.
Bu tebliğlerde şöyle yazılmıştı:
‘Ben uygurların kağanıyım ve yeryüzünün dört köşesinin kağanı olsam gerektir. Sizden itaat dilerim. Kim benim emirlerime baş eğerse, hediyelerini kabul ederek, onu dost edinirim.
Kim baş eğmezse, gazaba gelirim; düşman sayarak, ona karşı asker çıkarır ve derhal baskın yapıp onu astırır ve yok ettiririm’.
Yine o zamanlarda sağ yanda, Altun Kağan adında, bir kağan vardı.
Bu Altun Kağan Oğuz Kağan’a ilçi gönderdi.
Pek çok altın, gümüş takdim etti ve yakut taşlar alıp, pek çok cevahir yollıyarak, bunları Oğuz Kağana saygı ile sundu.
Ona itaat etti, eyi hediyelerle dostluk temin etti ve onunla dost oldu.
Sol yanında Urum adında bir kağan vardı. Bu kağanın askeri ve şehirleri pek çoktu.
Bu Urum Kağan Oğuz Kağanın emrini dinlemezdi.
Onun arkasından gitmezdi. ‘ Ben onun sözünü tutmam’—diyerek emrine bakmadı.
Oğuz Kağan gazaba gelerek onun üzerine yürümek istedi; bayrağını açarak, asker ile ona karşı yürüdü.
Kırk gün sonra Muz Tağ adında bir dağın eteğine geldi.
Çadırını kurdurdu ve sessizce uyudu.
Tan ağarınca Oğuz Kağan’ın çadırına güneş gibi bir ışık girdi.
O ışıktan gök tüylü ve gök yeleli büyük bir erkek kurt çıktı.
Bu kurt Oğuz Kağana hitap etti ve:
‘Ey Oğuz, sen Urum üzerine yürümek istiyorsun; ey Oğuz, ben senin önünde yürümek istiyorum’- dedi.
Ondan sonra Oğuz Kağan çadırını dürdürdü ve gitti.
Gördü ki, askerin önünde gök tüylü ve gök yeleli büyük bir erkek kurt yürümektedir ve kurdun ardı sıra ordu gelmektedir.
Gök tüylü ve gök yeleli bu büyük erkek kurt birkaç gün sonra durdu.
Oğuz Kağan da askeri ile durdu.
Burada İtil Müren adında bir deniz vardı.
Bu İtil Müren’in kenarında bir kara dağın önünde savaş başladı.
Okla, kargı ile ve kılıçla vuruştular.
Askerlerin arasında vuruşma çok oldu, halkın gönüllerinde kaygı çok oldu.
Boğuşma ve vuruşma öyle yaman oldu ki, İtil Müren ‘in suyu zencefre gibi baştanbaşa kıp kırmızı oldu.
Oğuz Kağan yendi ve Urum Kağan kaçtı.
Oğuz Kağan Urum Kağan’ın hanlığını ve halkını aldı.
Onun ordugâhına pek çok cansız ve pek çok canlı ganimet düştü.
Urum Kağan’ın bir kardeşi vardı. Adı Uruz Beg idi. Bu Uruz Beg oğlunu dağ başında, derin ırmak arasında iyi tahkim edilmiş bir şehre yolladı ve:
‘Şehri korumak gerek, sen şehri bizim için koru ve savaştan sonra bize gel’- dedi.
Oğuz Kağan bu şehre yürüdü. Uruz Beg’in oğlu ona çok altın ve gümüş yolladı ve dedi ki:
‘Ey Oğuz Kağan, sen benim kağanımsın; babam bana bu şehri verdi ve: ‘Şehri korumak gerektir; sen de şehri benim için koru ve savaştan sonra gel ‘ – dedi.
‘Babam ana kızdı ise, bu benim suçum mudur?
Ben senin emrini yerine getirmeğe hazırım.
Bizim saadetimiz senin saadetindir; bizim uruğumuz senin ağacının’? yemişindendir.
Tanrı sana yer vermek lutfunda bulunmuş; ben sana başımı ve saadetimi veriyorum; sana vergi veririm ve dostluktan çıkmam’- dedi.
Oğuz Kağan yiğitin sözünü iyi gördü, sevindi, güldü ve
‘ Sen bana çok altın yollamışsın ve şehri iyi korumuşsun’ dedi.
Onun için ona Saklap adını koydu ve onunla dost oldu.
Sonra Oğuz Kağan askerler ile İtil adındaki ırmağa geldi.
İtil büyük bir ırmaktır. Oğuz Kağan onu gördü ve:
‘İtilin suyunu nasıl geçeriz?’- dedi.
Asker arasında iyi bir bey vardı. Onun adı Uluğ Ordu Beg idi.
O akıllı ve bir erdi; gördü ki, bu yerde pek çok dal ve pek çok ağaç.
O ağaçları kesti ve bu ağaçlara yattı, geçti. Oğuz Kağan sevindi, güldü ve:
‘ Sen burada bey ol; senin adın Kıpçak Beg olsun’ dedi.
Yine ilerlediler. Ondan sonra Oğuz Kağan yine gök tüylü ve gök yeleli erkek kurdu gördü.
O kurt Oğuz Kağan’a:
‘Şimdi, Oğuz, sen asker ile buradan yürüyerek, halkı ve beyleri götür; ben önden sana yol gösteririm’- dedi.
Tan ağarınca, Oğuz Kağan gördü ki, erkek kurt askerin önünde yürümektedir; sevindi ve ilerledi.
Oğuz Kağan her zaman bir alaca ata binerdi.
O bu atı pek çok severdi. Yolda bu at gözden kaybolup kaçtı.
Burada büyük bir dağ vardı. Üstünde don ve buz vardı.
Onun başı soğuktan ap ak idi. Onun için adı Muz Tağ idi.
Oğuz Kağan’ın atı bu Muz Tağ’ın içine kaçtı, gitti.
Oğuz Kağan bundan çok eziyet ve iztırap çekti.
Asker arasında bir kahraman bey vardı. Ne tanrıdan ne de şeytandan korkardı.
Yürüyüşe ve soğuğa dayanıklı bir erdi.
O bey dağlara girdi, yürüdü. Dokuz gün sonra atı Oğuz Kağan’a getirdi.
Muz Tağ ‘da çok soğuk olduğundan, o bey kara sarılmıştı, bembeyazdı.
Oğuz Kağan sevinçle güldü ve:
‘Sen buradaki beylere baş ol ve senin adın ebediyen Karluk olsun’- dedi.
Ona çok mücevher bağışladı ve ilerledi. Yolda büyük bir ev gördü. Bu evin duvarı altından, pencereleri gümüşten ve çatısı demirdendi. Kapalı idi ve anahtar yoktu. Asker arasında pek becerikli bir adam vardı.
Adı Tömürdü Kağul idi. Ona buyurdu:
‘ Sen burada kal ve çatıyı aç; açtıktan sonra orduya gel.’-
Bunun üzerine ona Kalaç kal ! aç ! adını koydu ve ilerledi.
Yine bir gün gök tüylü ve gök yeleli erkek kurt durdu.
Oğuz Kağan da durdu ve çadırını kurdurdu. Bu, tarlasız ve çorak bir yerdi.
Buraya Çürçet diyorlardı.
Büyük bir yurt idi: atları çok, öküzleri ve buzağıları çok, altın ve gümüşleri çok, cevahirleri çoktu.
Burada Çürçet Kağan ve onun halkı Oğuz Kağan’a karşı geldiler.
Vuruşma ve çarpışma başladı. Oklarla, kılıçla da vuruştular.
Oğuz Kağan yendi, Çürçet Kağan’ı mağlup etti, öldürdü; başını kesti ve Çürçet halkını kendisine tabi kıldı.
Vuruşmadan sonra Oğuz Kağan’ın askerlerine, maiyetine ve halkına öyle büyük bir ganimet düştü ki, yüklemek ve götürmek için at, katır ve öküz az geldi.
Oğuz Kağan’ın askeri arasında tecrübeli ve gayet becerikli bir adam vardı.
Onun adı Barmaklığ Çosun Billiğ idi.
Bu becerikli usta, bir araba yaptı. Arabaya cansız ganimetleri yükledi.
Arabanın ön tarafına canlı ganimetleri koydu.
Onlar çektiler, gittiler. Oğuz Kağan’ın maiyeti ve halkı, hepsi bunu gördü ve şaşırdı.
Onlar da araba yaptılar. Bunlar arabayı çekerken durmadan:
‘Kanğa ! kanğa !’- diye bağırıyorlardı.
Onun için onlara Kanğa adını koydular.
Oğuz Kağan arabaları gördü, güldü ve:
‘Kanğa kanğa ile cansızı canlı yürütsün; sizin adınız Kanğaluğ olsun ve bunu araba
göstersin’- dedi, gitti.
Ondan sonra yine bu gök tüylü ve gök yeleli erkek kurtla Hint, Tangut ve Suriye taraflarına yürüdü. Pek çok vuruşmadan ve pek çok çarpışmadan sonra onları aldı ve kendi yurduna kattı; onları yendi ve kendisine tabi kıldı.
Yine söylenmeden kalmasın ve belli olsun ki, cenupta Barkan denilen bir yer vardır, çok zengin bir yurttur ve çok sıcak bir yerdir.
Burada çok av ve çok kuş vardır.
Altını, gümüşü ve cevahiri çoktur. Halkının çehresi kap karadır.
Bu yerin kağanı Masar adında bir kağandı.
Oğuz Kağan onun üzerine yürüdü. Çok yaman bir vuruşma oldu.
Oğuz Kağan yendi, Masar Kağan kaçtı.
Oğuz onu hükmü altına aldı, yurdunu ele geçirdi, gitti.
Onun dostları çok sevindiler, düşmanları çok üzüldüler.
Oğuz Kağan yendi. Sayısız eşya, at aldı ve yurduna, evine doğru yola koyuldu, gitti.
Yine söylenmeden kalmasın ve belli olsun ki, Oğuz Kağan’ın yanında aksakallı, kır saçlı, uzun tecrübeli bir ihtiyar vardı.
O, anlayışlı ve asil bir adamdı. Oğuz Kağan’ın nazırı idi.
Adı Uluğ Türük idi. Günlerden bir gün uykuda bir altın yay ve üç gümüş ok gördü.
Bu altın yay gün doğusundan ta gün batısına kadar ulaşmıştı ve üç gümüş ok ta şimale doğru gidiyordu.
Uykudan uyanınca düşte gördüğünü Oğuz Kağan ‘a anlattı ve dedi ki:
‘Ey kağanım, senin ömrün hoş olsun; ey kağanım, senin hayatın hoş olsun. Gök Tanrı düşümde verdiğini hakikate çıkarsın. Tanrı bütün dünyayı senin uruğuna bağışlasın!’
Oğuz Kağan Uluğ Türük’ün sözünü beğendi; onun öğüdünü diledi ve öğüdüne göre yaptı.
Ondan sonra sabah olunca büyük ve küçük oğullarını çağırttı ve:
‘ Benim gönlüm avlanmak istiyor. İhtiyar olduğum için benim artık cesaretim yoktur; Kün, Ay ve Yultuz, doğu tarafına sizler gidin: Kök, Tağ ve Tengiz, sizler de batı tarafına gidin’- dedi.
Ondan sonra üçü doğu tarafına, üçü de batı tarafına gittiler.
Kün, Ay ve Yultuz çok av ve çok kuş avladıktan sonra, yolda bir altın yay buldular; onu aldılar ve babalarına verdiler.
Oğuz Kağan sevindi, güldü, yayı üçe böldü ve:
‘Ey büyük oğullarım, yay sizlerin olsun; yay gibi okları göğe kadar atın’- dedi.
Kök, Tağ ve Tengiz çok av ve çok kuş avladıktan sonra, yolda üç gümüş ok buldular; aldılar ve babalarına verdiler.
Oğuz Kağan sevindi, güldü, okları üçe üleştirdi ve:
‘Ey küçük oğullarım, oklar sizlerin olsun. Yay oku attı: sizler de ok gibi olun’- dedi.
Ondan sonra Oğuz Kağan büyük kurultay topladı.
Maiyetini ve halkını çağırttı. Onlar geldiler ve müşavere ettiler.
Oğuz Kağan büyük ordugâh sağ yanına kırk kulaç direk diktirdi üstüne bir altın tavuk koydu; altına bir ak koyun bağladı.
Sol yanına kırk kulaç direk diktirdi.
Üstüne bir gümüş tavuk koydu; dibine bir kara koyun bağladı.
Sağ yanda Buzuk’lar oturdu; sol yanda Üç Ok’lar oturdu.
Kırk gün, kırk gece yediler, içtiler ve sevindiler.
Sonra Oğuz Kağan oğullarına yurdunu üleştirip verdi ve:
‘Ey oğullarım, ben çok aştım; çok vuruşmalar gördüm; çok kargı ve çok ok attım: atla çok yürüdüm; düşmanları ağlattım; dostlarımı güldürdüm. Ben Gök Tanrıya borcumu ödedim.
Ülkemizdeki 81 ilden 47’sinde 69 adet İhracatçı Birliği ve İrtibat Büroları bulunmaktadır.
Diğer 34 ilde ise İB büroları bulunmamaktadır.
Yurtdışında ise 109 ülkede Ticaret Müşavirliklerimiz bulunmaktadır. Dünyadaki toplam 206 ülkenin yarısından fazlasında Ticaret Müşavirliklerimiz mevcuttur.
It is also a special sensitivity that they circulate a great group of Turkish Anatolian love songs around the world. At their concerts, people play Şıkıdım, Şıkıdım. We have to tell the world about it. Especially when I learned that my “Doktor Civanim” was amazing, and that I was born on the same day as soloist Merve Daşdemir (September 20th), I was even more happy.
I was enchanted while listening to it. A great service to the Turkish language.
The Golden Day band, consisting of Dutch and Turkish band members, is known almost all over the world. How would you like to get to know the songs of this band, which is talked about and loved all over the world with their different interpretations of Turkish songs? Let’s take a short journey with the songs of this band, which combines Anatolian rock and folk.
Here are the must-listen songs of Golden Day!
Turkish folk music is already an endless treasure.
Müthiş bir grup Türkçe Anadolu aşk şarkılarını dünyada dolaştırmaları da ayrı bir hassasiyet. Verdikleri konserlerde insanlar Şıkıdım Şıkıdım oynuyor. Biz bunu dünyaya anlatmalıyız. Hele hele ki o “doktor civanım” müthiş ayrıca Solist Merve Daşdemir ile aynı gün doğduğumu (20 Eylül) öğrenince daha da bir sevindim.
Dinlerken mest oldum. Türk diline müthiş bir hizmet.
Hollandalı ve Türk grup üyelerinden oluşan Altın Gün grubu neredeyse tüm dünyada biliniyor. Türkçe şarkılara yaptıkları farklı yorumlar ile tüm dünyada konuşulan ve sevilen bu grubun şarkılarını daha yakından tanımaya ne dersiniz? Anadolu rock ile folku birleştiren bu grubun şarkıları ile kısa bir yolculuğa çıkalım.
İşte Altın Gün’ün mutlaka dinlemeniz gereken şarkıları!
Tek tek çok değerli Türkler var. Ama kolektif olarak bilgi motivasyonuyla hareket eden bir sosyal grup henüz oluşmuş değil bence. Ama oluşacak, yoksa bu dünyada yaşayamayız. MEHMET GENÇ Hoca..
Barkan’ı bir bilim adamı olarak tek gördüm dedim, ondan sonra da görmedim. İşi bilgi olan bir grubun oluşması lazım, bu hâlâ yok. MEHMET GENÇ
Bugünkü toplumsal yapımızın ortaya orijinal bir düşünce koyma şansı çok zor. MEHMET GENÇ Hoca
İlimi gerçekten isterse insan, ancak ulaşabilir. Barkan öyleydi, gecesi gündüzü araştırdığı konu ile yaşamaktan ibaretti. MEHMET GENÇ Hoca
Barkan, ilimden başka bir kaygı taşımıyordu.İlim istemek için hakikaten onunla hemhâl olmak, fenafil ilim olmak gerek. MEHMET GENÇ Hoca
Barkan böyleydi, bilmediklerini kendi gayretiyle bilmek isteyen, araştıran bir insandı. Onun için gece gündüz çalışıyordu. MEHMET GENÇ Hoca
Osmanlı İmparatorluğunda kuruluş devrinin toprak meseleleri /Barkan, Ömer LütfiAnkara : Türkiye Harsî ve İçtimaî Araştırmalar Merkezi, 1939 (Recep Ulusoğlu Matbaası) 19 s. ;KİTAPMK Yer No 1939 AD 1598
XV ve XVIıncı asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda ziraî ve ekonominin hukukî ve mali esasları /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Üniversitesi;, 1943 Bürhaneddin Erenler Matbaası) c. “1.” (557 s.) ;KİTAPMK Yer No1933 AD 3585
Osmanlı İmparatorluğunda kuruluş devrinin toprak meseleleri /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : Devlet Basımevi, 1937 (İstanbul : Burhaneddin Basımevi) 15 s. ;KİTAPMK Yer No1937 AD 1412
Türkiyede sultanların teşriî sıfat ve salâhiyetleri ve kanunnameler /Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul] : İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, 1947 (İsmail Akgün Matbaası) 713-733 s. ;KİTAPMK Yer No1947 AD 126
İslâm-Türk mülkiyet hukuk tatbikatının Osmanlı İmmparatorluğunda [doğr. imparatorluğunda] aldığı şekiller /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : Kenan Basımevi, 1940. c. “1.k” (26 s.) ;KİTAPMK Yer No1940 AD 1738
İslâm-Türk mülkiyet hukuku tatbikatının Osmanlı İmparatorluğunda aldığı şekiller /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, 1941 (İstanbul : Kenan Basımevi ve Klişe Fabrikası) 157-176 s. ;KİTAPMK Yer No1941 AD 1413
Türk toprak hukuku tarihinde Tanzimat ve 1274 (1858) tarihli arazi kanunnamesi /Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul?] : Maarif Vekâleti, 1940 (İstanbul : Maarif Matbaası) 101 s. ;KİTAPMK Yer No1941 AD 233
Osmanlı devrinde Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan Beye ait kanunlar /Barkan, Ömer Lütfi[Ankara] : Maarif Vekaleti, 1941 (Maarif Matbaası) 30,[5] s., ;KİTAPMK Yer No1942 AD 84
Tanzimat tetkiklerinin ortaya koyduğu bazı meseleler =Les problemes suscites par les etudes sur le tanzimat /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İ.Ü. İktisat Fakültesi, 1941. c. “2.” (değişik sayfa numaralı) ;KİTAPMK Yer No1941 AD 1120
Türkiyede imparatorluk devirlerinin büyük nüfus ve arazi tahrirleri ve hakana mahsus istatistik defterleri,II =Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : [yayl.y.], 1941. 1c. (değişik sayfa numaralı) ;KİTAPMK Yer No1941 AD 1125
İslâm-Türk Mülkiyet Hukuku tatbikatının Osmanlı İmparatorluğunda aldığı şekiller, III :Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, 1942. (İstanbul : Kenan Basımevi ve Klişe Fabrikası, 1942) 906-942.ss. ;KİTAPMK Yer No942 AD 1103
XV.Asrın sonunda bazı büyük şehirlerde eşya ve yiyecek fiyatlarının tesbit ve teftişi hususlarını tanzim eden kanunlar /Barkan, Ömer Lütfi[Ankara] : Maarif Vekâleti, 1942 (Maarif Matbaası) 59 s. ;KİTAPMK Yer No1943 AD 392
Milli korunma kanunumuzun kıymet ve ehemmiyeti /Okandan, Recai Galip Suvla, Refii Şükrü Barkan, Ömer Lütfi …[Ankara?] : C.H.P., 1940 (Ankara : Recep Ulusoğlu Basımevi) 72 s. ;KİTAPMK Yer No1940 AD 1269
Tarihte Türklük ve onun için çalışanlar :folklorumuzda milli hayat ve dil bakiyeleri /Caferoğlu, Ahmet Altundağ, Şinasi Barkan, Ömer Lütfi. …[Ankara] : C.H.P., 1940 (Recep Ulusoğlu Basımevi) 86 s. ;
İktisat tarihi :(Ders notları) /Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul] : İst. Ünv. İktisat Fak., 1962 (İstanbul : Sermet Matbası) ..c.<2.k.> ;KİTAPMK Yer No1963 AD 3206
Şehirlerin teşekkül ve inkişafı tarihi bakımından : Osmanlı İmparatorluğunda imaret sitelerinin kuruluş ve işleyiş tarzı…Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : [yayl.y.], 1963 (İstanbul : Sermet Matbaası) 239-398. ;KİTAPMK Yer No1963 AD 4620
Osmanlı imparatorluğu bütçelerine dair notlar /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y., 1960?] (İstanbul : Sermet Matbaası) 32 s. :KİTAPMK Yer No1960 AD 3192
1079-1080 (1669-1670) mâli yılına ait bir Osmanlı bütçesi ve ek’leri /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y., 1960?] (İstanbul : Sermet Matbaası) 79 s. ;KİTAPMK Yer No1960 AD 3193
1070-1071 (1660-1661) tarihli Osmanlı bütçesi ve bir mukayese /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y., 1960?] (İstanbul : Sermet Matbaası) 45 s. ;KİTAPMK Yer No1960 AD 3194
1974-975 (M.1567-1568) malî yılına âit bir Osmanlı bütçesi /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y.], 1960 (İstanbul : Sermet Matbaası) 56 s. ;KİTAPMK Yer No1960 AD 3195
954-955 (M. 1547-1548) malî yılına âit bir Osmanlı bütçesi /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y.], 1960 (İstanbul : Sermet Matbaası) 219-276. ss. ;
İktisat tarihi :Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Ünv., 1957 (İstanbul : Sermet Matbaası) c. “2. k.” (179 s.) :KİTAPMK Yer No1958 AD 491
Les deportations comme methode de peuplement et de colonisation dans l’emprle ottoman /.Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Üniv. İktisat Fak. , 1953 (İstanbul : İsmail Akgün Matbaası) 6 s. :KİTAPMK Yer No1953 AD 1810
Osmanlı İmparatorluğunda bir iskan ve kolonizayon metodu olarak sürgünler /Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul] : İst. Ünv. İktisat Fakültesi, 1954 (İstanbul : İsmail Akgün Matbaası) 23 s. ;KİTAPMK Yer No1954 AD 222
Tarihi demografi araştırmaları ve Osmanlı tarihi /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y.], 1953 (İstanbul : Osman Yalçın Matbaası) 24 s. ;KİTAPMK Yer No1953 AD 1772
Türkiye‘de “sevaj” var mı idi? /Barkan, Ömer Lütfi[Ankara? : yayl.y.], 1956 (Ankara : Türk Tarih Kurumu Basımevi) 237-246 ss. ;KİTAPMK Yer No1956 AD 345
Türkiye‘de toprak meselesi toplu eserler 1 /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : Gözlem Yayınları, 1980 (Gözlem Matbaacılık) 965 s. :KİTAPMK Yer No1980 AD 6428
Türkiye‘de muhacir iskanı işleri ve bir iç Kolonizasyon planına olan ihtiyaç /Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul? : İ.Ü. İktisat Fak.], 1951 (İstanbul : İsmail Akgün Matbaası) 1-20 ss. :KİTAPMK Yer No1951 AD 1111
İsviçre medeni kanununun çiftliği alâkadar eden maddelerindeki tadiller /Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul?] : İstanbul Ünv. Hukuk Fak., [1946?] (İstanbul : İsmail Akgün Matbaası 1946) 209-237 ss. ;KİTAPMK Yer No1946 AD 1445
“Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu” ve Türkiye‘de zıraî bir reformun ana meseleleri /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : [yayl.y.], 1946 (İsmail Matbaası) 125 s. ;KİTAPMK Yer No1946 AD 1308
Süleymaniye Cami ve imareti inşaatı (1550-1557) /Barkan, Ömer LütfiAnkara : Türk Tarih Kurumu, 1972 2 c. :KİTAPMK Yer No1973 BD 659
Hüdavendigâr livası tahrir defteri /Barkan, Ömer Lütfi Meriçli, Enver (F)Ankara : Türk Tarih Kurumu, 1988 …c.<1. c.> :KİTAPMK Yer No 1994 BD 350
Contributions á l’histoire économique et sociale de l’Empire ottoman /Barkan, Ömer Lütfi Bacqué-Grammont, Jean-… Dumont, PaulLeuven : Éditions Peeters, 1983 503 s. :KİTAPMK Yer No 1987 A 811
Osmanlı İmparatorluğunda bir İskân ve Kolonizasyon metodu olarak vakıflar ve temlikler, I :Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y.], 1942 280-386. ss ;KİTAPMK Yer No 1942 BD 42
Osmanlı Devleti’nin sosyal ve ekonomik tarihi :Barkan, Ömer Lütfi Özdeğer, Hüseyinİstanbul : İstanbul Üniversitesi, 2000. c. “1.” (xxxıv, 702 s.)
XV ve XVI ıncı asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda ziraî ekonominin hukukî ve malî esasları /Barkan, Ömer Lütfi Özdeğer, Hüseyinİstanbul : İstanbul Üniversitesi, 2001. c. “1” (lxxıı , 559 s.) ;KİTAPMK Yer No 2008 AD 9098
Osmanlı Devleti’nin sosyal ve ekonomik tarihi :Barkan, Ömer Lütfi Özdeğer, Hüseyinİstanbul : İstanbul Üniversitesi, 2000. c. “2” (703-1427. ss.) ;KİTAPMK Yer No 2008 AD 8798
Şehirlerin teşekkül ve inkişafı tarihi bakımından :Barkan, Ömer Lütfi[İstanbul : yayl.y.], 1963 (İstanbul : Sermet Matbaası) 239-398. ss :KİTAPMK Yer No 2014 AD 40548
Türkiye‘de toprak meselesi :toplu eserler 1 /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : Gözlem Yayınları, 1980. 965 s. :KİTAPMK Yer No 2014 AD 25041
Osmanlı İmparatorluğunda kuruluş devrinin toprak meseleleri /Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y.], 1939 (Ankara : Çıgır Mecmuası) 19 s. ;KİTAPMK Yer No 2014 AD 60472
[Kültür tarihi].Caferoğlu, A. Altundağ, Şinasi Barkan, Ömer Lütfi İpşir, Şevket[Y.y. : yayl.y.], 1940. 86 s. ;KİTAPMK Yer No 2014 AD 54494
Türk hukuk tarihi /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : [yayl.y.], 1952. 134 s. ;
Çiftçiyi topraklandırma kanunu ve Türkiye‘de zirai bir reformun ana meseleleri /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : [yayl.y.], 1946 (Üniversite Matbaası) 146 s. ;KİTAPMK Yer No 2018 AD 28714
Balkan memleketlerinin zirai reform tecrübeleri :Balkan memleketlerinin toprak meseleleri tarihine bir bakış /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : [yayl.y.], 1944 (Osmanbey Basımevi) c. “3.” (111 s.) ;KİTAPMK Yer No2018 AD 23221
İktisat tarihi :(ders notları) /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Üniversitesi, 1950 193 s. :KİTAPMK Yer No2018 AD 29192
İktisat Fakültesi mecmuası /Barkan, Ömer Lütfi Ülgener, Sabri F. Tuna, Orhanİstanbul : İstanbul Üniversitesi, 1964 c. “24.” (343 s.) :KİTAPMK Yer No2018 AD 32264
Şark ticaret yolları hakkında notlar =Notes sur les routes de commerce orientales /Barkan, Ömer Lütfiİstanbul : İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi, 1940 10,7 ss. ;KİTAPMK Yer No2019 AD 91987
XV ve XVI ıncı asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda toprak işçiliğinin organizasyonu şekilleri =les formes de l’organisati…Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y., 1939?] 46 s., [10] y., 31 s. ;KİTAPMK Yer No2019 AD 90555
XV ve XVI ıncı asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda toprak işçiliğinin organizasyonu şekilleri =Les formes de l’organisati…Barkan, Ömer Lütfi[Y.y. : yayl.y., 1940?] 51 s., [5] y., 31 s. ;
İstilâ devirlerinin kolonizatör Türk Dervişleri :(nüfus ve İskân meselelerine dair toplu çalışmalar) /Barkan, Ömer Lütfi Taştan, Yahya Kemal Çakır, Göktürk Ömerİstanbul: Ötüken Neşriyat, 2020 İmak Ofset 580 sayfa ;KİTAPMK Yer No2021 AD 24450
İstilâ devirlerinin kolonizatör Türk Dervişleri :(nüfus ve İskân meselelerine dair toplu çalışmalar) /Barkan, Ömer Lütfi Taştan, Yahya Kemal Çakır, Göktürk Ömerİstanbul : Ötüken Neşriyat, 2020 İmak Ofset 580 sayfa ;KİTAPMK Yer No2021 AD 23531
İstilâ devirlerinin kolonizatör Türk Dervişleri :(nüfus ve İskân meselelerine dair toplu çalışmalar) /Barkan, Ömer Lütfi Taştan, Yahya Kemal Çakır, Göktürk Ömerİstanbul : Ötüken Neşriyat, 2021 İmak Ofset 580 sayfa ; :KİTAPMK Yer No2021 AD 57191
(Tahrir Defteri) nin İstatistik Verimleri Hakkında Bir AraştırmaBarkan, Ömer LütfiTürk Tarih Kongresi () 1952, 290 – 294 ss.Konu: Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No
Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer LütfiHisar Fikir, Sanat, Edebiyat Dergisi13 (1-4) 1951, 56 – 78 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No
54Türkiye‘de İmparatorluk Devirlerinin Büyük Nüfus ve Arazi Tahrirleri ve Hâkana Mahsus İstatistik DefterleriBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (1) 1939, 20 – 59 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Ekonomi – Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
55Şark Ticaret Yolları Hakkında NotlarBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (4) 1940, 448 – 456 ss.Konu: Ticaret, İletişim, Taşımacılık – Genel Asya Tarihi Uzakdoğu – Türkiye Tarihi
Tanzimat Tetkiklerinin Ortaya Koyduğu Bazı MeselelerBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (2) 1940, 288 – 329 ss.Konu: Bibliyografya – Türkiye Tarihi – Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No1970 SA 397
57Türkiye‘de İmparatorluk Devirlerinin Büyük Nüfus ve Arazi Tahrirleri ve Hâkana Mahsus İstatistik DefterleriBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (2) 1940, 214 – 247 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Ekonomi – Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
58İslâm-Türk Mülkiyet Hukuku Tatbikatının Osmanlı İmparatorluğunda Aldığı Şekillerİstanbul Hukuk Mecmuası6 (1) 1940, 157 – 176 ss.Konu: Hukuk – Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1956 SA 153
59İslâm-Türk Mülkiyet Hukuku Tatbikatının Osmanlı İmparatorluğunda Aldığı Şekillerİstanbul Hukuk Mecmuası6 (4) 1940, 906 – 942 ss.Konu: Hukuk – Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1956 SA 153
60Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve TemliklerBarkan, Ömer LütfiVakıflar Dergisi (2) 1942, 279 – 386 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Toplumsal Hizmetler ve Dernekler – HukukMAKALEMK Yer No1964 SB 155
61Bazı Büyük Şehirlerde Eşya ve Yiyecek Fiyatlarını Tesbit ve Teftişi Hususlarını Tanzim Eden KanunlarBarkan, Ömer LütfiTarih Vesikaları2 (7) 1942, 15 – 40 ss.Konu: Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1973 SB 305
62Bazı Büyük Şehirlerde Eşya ve Yiyecek Fiyatlarını Tesbit ve Teftişi Hususlarını Tanzim Eden KanunlarBarkan, Ömer LütfiTarih Vesikaları2 (8) 1942, 168 – 177 ss.Konu: Türkiye Tarih
Ziraî Reform Tecrübelerinin Türkiye İçin Haiz Olduğu Mâna ve EhemmiyetBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (4) 1940, 455 – ss.Konu: Tarım ve İlgili Teknolojiler – Ekonomi – Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
64Balkan Memleketlerinde Birinci Cihan Harbinden Sonra Yapılan Toprak ReformlarıBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (4) 1940, 524 – 554 ss.Konu: Genel Avrupa Tarihi – Tarım ve İlgili Teknolojiler – Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
65Balkan Memleketlerinin Millî Kurtuluş Mücadeleleri ve Toprak MeselesiBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (4) 1940, 496 – 523 ss.Konu: Siyasal Bilimler – Türkiye Tarihi – Tarım ve İlgili TeknolojilerMAKALEMK Yer No1970 SA 397
66Balkan Memleketlerinin Toprak Meseleleri Tarihine Bir BakışBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 1 (4) 1940, 468 – 495 ss.Konu: Tarım ve İlgili Teknolojiler – Genel Avrupa Tarihi – EkonomiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
67Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu’ ve Türkiyede Ziraî Bir Reformun Ana MeseleleriBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 3 (1-2) 1941, 54 – 145 ss.Konu: Hukuk – Tarım ve İlgili Teknolojiler – EkonomiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
68Bibliyografya() 201 – 213 ss.Konu: Coğrafya ve TarihMAKALEMK Yer No
69Osmanlı İmparatorluğu’nda Toprak Vakıflarının İdari – Mali Muhtariyeti Meselesi() 11 – 25 ss.Konu: Coğrafya ve Tarih
Osmanlı İmparatorluğu Teşkilat ve Müesseselerinin Şer’iliği Meselesiİstanbul Hukuk Mecmuası18 (3-4) 1952, 203 – 224 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Kamu Yöntemi – HukukMAKALEMK Yer No1956 SA 153
71La Loi sur la Distribution des Terres aux Agriculteurs et les Problèmes Essentiels d’une Réforme Agraire en TurquieBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul6 (1-2) 1944, 44 – 132 ss.Konu: EkonomiMAKALEMK Yer No1956 SA 266
72Türkiye‘de Sultanların Teşrii Sıfat ve Salahiyetleri ve Kanunnamelerİstanbul Hukuk Mecmuası6 (2-3) 1940, 713 – 733 ss.Konu: Türkiye Tarihi – HukukMAKALEMK Yer No1956 SA 153
73İsviçra Medeni Kanununun Çiftçiyi Alâkadar Maddelerindeki Tadillerİstanbul Hukuk Mecmuası6 (1) 1940, 209 – 237 ss.Konu: HukukMAKALEMK Yer No1956 SA 153
74Cemil Çalgüner: Ouvriers Agricoles en TurquieBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul7 (1-4) 1945, 177 – 179 ss.Konu: Tarım ve İlgili TeknolojilerMAKALEMK Yer No1956 SA 266
75S. Lajugie: L’Avenir de Notre AgricultureBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul7 (1-4) 1945, 176 – 177 ss.Konu: Tarım ve İlgili TeknolojilerMAKALEMK Yer No1956 SA 266
76Aperçu sur l’Histoire des Problèmes Agraires des Pays BalkaniquesBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul7 (1-4) 1945, 120 – 172 ss.Konu: Ekonomi – Türkiye Tarihi – Tarım ve İlgili Teknolojiler
Türkiyede Muhacir İskânı İşleri ve Bir İç Kolonizasyon Plânına Olan İhtiyaçBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 204 – 223 ss.Konu: Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
78Devletçilikte Vuzuh ve İstikrarBarkan, Ömer LütfiSigorta – Banka (11) 1948, 1 – 5 ss.Konu: Siyasal Bilimler – Ekonomi – HukukMAKALEMK Yer No
79Türkiyede Muhacir İskânı İşleri ve Bir İç Kolonizasyon Plânına Olan İhtiyaçBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 204 – 223 ss.Konu: Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
80Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 524 – 569 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
81Le Probléme de l’Etablissement des Immigrés en Turquie et la Nécessite d’un Plan de Colonigation InteriureBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul11 (1-4) 1949, 132 – 152 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Toplum BilimleriMAKALEMK Yer No 1956 SA 266
82Les Déportations comme Methode Peuplement et de Colonisation dans l’Empire OttomanBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul11 (1-4) 1949, 66 – 131 ss. Konu: Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1956 SA 266
83Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 524 – 569 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Kamu YöntemiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
84Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul11 (1-4) 1949, 67 – 131 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No1956 SA 266
85Türkiye‘de Göçmenlerin İskanî Meselesi ve Bir İç Kolonizasyon Plânının LüzumuBarkan, Ömer LütfiRevue de la Faculte des Sciences de l’Universite d’Istanbul11 (1-4) 1949, 132 – 152 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No956 SA 266
86Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer LütfiHisar Fikir, Sanat, Edebiyat Dergisi13 (1-4) 1951, 524 – 569 ss.Konu: Siyasal ilimlerMAKALEMK Yer No
87Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 56 – 78 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Toplum Bilimleri – Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No1970 SA 397
88(Tahrir Defteri) nin İstatistik Verimleri Hakkında Bir Araştırma() 290 – 294 ss.Konu: Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1971 SB 21
89Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 56 – 78 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Toplum Bilimleri – Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No970 SA 397
90Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak SürgünlerBarkan, Ömer LütfiHisar Fikir, Sanat, Edebiyat Dergisi13 (1-4) 1951, 56 – 78 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No
91Vers un Renouveau de l’Histoire OttaomaneBarkan, Ömer Lütfiİstanbul Üniversitesi Yayınlarından: Atina Konferansları (533) 1953, 74 – 87 ss.Konu: Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No
92(Tarihî Demografi) Araştırmaları ve Osmanlı Tarihi() 1 – 26 ss.Konu: Genel İstatistikler – Toplum BilimleriMAKALEMK Yer No1971 SB 21
93Türkiye‘de (Servaj) Var’mın idi?Barkan, Ömer LütfiBelleten20 (78) 1956, 237 – 246 ss.Konu: Türkiye Tarihi – Toplum BilimleriMAKALEMK Yer No1956 SA 267
94Toprak Reformları ve İç Kolonizasyon MeselesiBarkan, Ömer LütfiYeni Ufuklar9 (101-102) 1960, 297 – 302 ss. Konu: EkonomiMAKALEMK Yer No 1960 SA 62
95Saray Mutfağının 894-895 (1489-1490) Yılına Ait Muhasebe BilançosuBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 3 (1-2) 1941, 380 – 398 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No 1970 SA 397
96Osmanlı İmparatorluğunda İmaret Sitelerinin Kuruluş ve İşleyiş Tarzına Ait AraştırmalarBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 3 (1-2) 1941, 239 – 296 ss. Konu: Siyasal Bilimler – Kent ve Peyzaj SanatlarıMAKALEMK Yer No1970 SA 397
97Fatih Cami ve İmareti Tesislerinin 1489-1491 Yıllarına Ait Muhasebe BilançolarıBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 3 (1-2) 1941, 297 – 341 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No1970 SA 397
98 Ayasofya Cami’i ve Eyüb Türbesinin 1489-1491 Yıllarına Ait Muhasebe BilançolarıBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 3 (1-2) 1941, 342 – 379 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No1970 SA 397
99 894 (1488 / 1489) Yılı Cizyesinin Tahsilâtına Ait Muhasebe BilânçolarıBarkan, Ömer LütfiBelgeler1 (1) 1964, 1 – 117 ss.Konu: Türkiye Tarihi – EkonomiMAKALEMK Yer No1966 SB 138
100Türkiye‘de Din ve Devlet İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi() 49 – 97 ss.Konu: Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1971 SB 21
101(Feodal) Düzen ve Osmanlı Tımarı [Ve Bildirinin Tartışması]() 1 – 32 ss.Konu: EkonomiMAKALEMK Yer No1971 SB 21
102Osmanlı Imparatorluğu’nda Esnaf CemiyetleriBarkan, Ömer Lütfiİstanbul İktisat Dergisi 13 (1-4) 1952, 39 – 46 ss.Konu: EkonomiMAKALEMK Yer No1970 SA 397
103Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu’nun İktisadi CephesiBarkan, Ömer Lütfiİktisat Dergisi (388) 1999, 68 – 71 ss.Konu: Siyasal BilimlerMAKALEMK Yer No1965 SA 47
104Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu’nun İktisadi Cephesi.Barkan, Ömer Lütfiİktisat Dergisi (388) 1999, 68 – 71 ss.Konu: Siyasal Bilimle
Osmanlı İmparatorluğu Bütçelerine Dair Notlar.Barkan, Ömer LütfiBelgelerle Türk Tarihi Dergisi (85) 2004, 77 – 82 ss.Konu: Ekonomi – Türkiye TarihiMAKALEMK Yer No1967 SB 460
106Akıncılar, Alperenler, Dervişler : Osmanlı İmparatorluğu’nda kolonizatör Türk DervişleriBarkan, Ömer LütfiYeni Türkiye21 (66 / Özel Sayı – Rumeli-Balkanlar Özel Sayısı- I) 2015, 491-518 – ss.Konu: Coğrafya ve Tarih – Türkiye Tarih
Amasya panayırındaki perişan halk manzarası karşısında Atatürk arkadaşına: Bak birader, böyle milletten nasıl ayrılırsın? Bu palasârelerin içinde perişan gördüğün insanlar yok mu? Onlarda öyle…
Kapak Fotoğrafı: Fatih Parkı’ndan İtfaiyeden Taş Mektep’e Sokak 21 Aralık 1974, Fatih 2024 yerel seçim sonuçlarını izlediğimizde halkçılık fikriyatının önümüzdeki 30 yıllık dönem içerisinde öne…
Atatürk 1919 Mayıs-Aralık döneminde 225 gün ve 1923 Ocak-Mart döneminde 60 gün olmak üzere toplamda dokuz ayı aşkın bir süre boyunca halkla direkt temas…
Amasya panayırındaki perişan halk manzarası karşısında Atatürk arkadaşına: Bak birader, böyle milletten nasıl ayrılırsın? Bu palasârelerin içinde perişan gördüğün insanlar yok mu? Onlarda öyle yürek, öyle cevher vardır ki, olmaz şey! Çanakkale’yi kurtaran bunlardır. Kafkasya’da, Galiçya’da şurada burada arslanlar gibi çarpışan, mahrumiyete aldırmayan bunlardır. (Ekim 1919, S. D. El)
Afyonkarahisar Türkocağı azasıyla bugün müşerref oldum. Ocak’ta geçen dakikalar birbirimizi anlamak ve dinlemek için güzel vesileler bahşetti. Çok memnunum. Bilhassa Karahisar halkının, gençliğinin, aydınlarının kıymetli duygularını hâkimiyeti milliyenin muhafazasındaki kararlılıklarını kendi heyecanlı lisanlarından işitmek benim için pek çok güven ve inanma nedeni olmuştur. ( 24 Mart 1923 günü Afyonkarahisar Türkocağı’nı ziyaretinde hatıra defterine yazdıkları)
Arkadaşlarımız ve milletin bütün bireyleri gibi, mîllî davamızda benim de emeğim geçmiş ise, bu çalışmada iş yapma kuvveti ve başarı varsa, bunu bana mal etmeyiniz. Ancak ve ancak bütün milletin manevî kişiliğine mal ediniz. Ben milletin bu yüksek manevî kişiliği içinde bir önemsiz birey olmakla mutluyum. Efendiler, millet bütünüyle manevî bir kişilik halinde ve bir birleşmiş kitle şeklinde belirdi ve bu yüce birliği koruyarak ona düşman olanları ortadan kaldırdı. 1923 (Atatürk’ün S.D.11, s. 115)
Ben zannediyorum ki, efradı umumiyei milletin hiç birinden fazla yüksekliğe malik değilim. Bende fazla teşebbüs görüldüyse bu benden değil, milletin muhasîasından çıkan bir teşebbüstür. Sizler olmasaydınız, sizlerin vicdanî temayülâtınız bana noktai istinat teşkil etmemiş olsaydı; bendeki teşebbüsâtın hiçbiri olamazdı, millete ait meziyetleri yalnız eşhasa atfeden zihniyet, eski arelerin sistem ve usul meselesinden neşet ediyordu. (Mart 1923, S. D. II)
Ben zannediyorum ki, millet fertlerinden hiçbirinden fazla yüksekliğe sahip değilim. Bende fazla bir girişim görüldüyse bu benden değil, milletin bileşkesinden çıkan bir girişimdir. Sizler olmasaydınız, sizlerin vicdani eğilimleriniz bana dayanak noktası olmasaydı; bendeki girişimlerin hiçbiri olmazdı.
Ben milletin vicdanında ve istikbâlinde ihtisas ettiğim büyük tekâmül istidadını, bir millî sır gibi vicdanımda taşıyarak peyderpey, bütün heyeti içtimaiyemize tatbik ettirmek mecburiyetinde idim. (1927, N.)
Benim için en büyük noktai sıyanet ve membaı şefaat milletimin sinesidir. (Ağustos 1919, N.)
Bir ülkenin en değerli varlığı yurttaşlar arasında ulusal birlik, iyi geçinme, çalışkanlık duygu ve yeteneğinin olgunluğudur. Ulus varlığını ve yurdun bağımsızlığını korumak için tüm vatandaşların canını ve her şeyini hemen ortaya koymaya karar vermiş olmaları o ulusun en yenilmez silahı ve savunma aracıdır.
O nedenle Türk ulusunun yönetiminde ve savunmasında ulusal birlik, ulusal duygu, ulusal kültür, en yüksek düzeydeki idealimizdir. Yüksek ve devrimci bir kültür düzeyine erişebilmek için önümüzdeki yıllarda daha çok çaba harcayacağız. 04.02.1935, ASD
Efendiler, bizim hükümetimiz demokratik bir hükümet değildir, sosyalist bir hükümet de değildir. Ve gerçekten, bilimsel niteliği bakımından var olan hükümetlerin hiçbirine benzemeyen bir hükümettir.
Ama ulusal egemenliği, ulusal iradeyi gerçekleştiren tek hükümettir, böyle bir hükümettir. Sosyal bilimler açısından bizim hükümetimizi adlandırmak gerekirse halk hükümeti deriz. TBMM, 01.12.1921, ASD
Efendiler, tevessül ettiğimiz büyük icraatta, milletimizin yüksek kabiliyeti ve yüksek aklıselimi başlıca mürşidimiz ve membaı muvaffakiyetimiz olmuştur. (Kasım 1922, S. D. II) 60
Hayatımda en büyük dayanağım ve güç kaynağım vatandaşlarımdan gördüğüm güven ve yardımdır. Tüm görevlerimde vicdanımda duyduğum en büyük kaygı emanetinizin saygınlığına ve kutsallığına dikkat etmektir. 29.08.1927, ASD
Her vakit tekrar mecburiyetinde kalıyor ve tekrarı da faydalı görüyorum ki, eğer ben milletime herhangi bir hizmette bulunmuşsam; eğer ben herhangi bir teşebbüste ön ayak olmuşsam; bu hizmet ve teşebbüsün membaı aslîsi, hizmetler ve muhabbetlerle merbut olduğum, bundan sonra ı hürmet ve muhabbetle merbut olacağım ve gelecekte de hizmet ve muhabbetle saadet ve ikbaline hasrı vücut, vakfı ıyat edeceğim aziz milletime, sizlere râcidir.
Efendiler, bir millette güzel şeyler düşünen insanlar, fevkalade işler yapmaya kabiliyetli kahramanlar bulunabilir; lâkin öyle kimseler yalnız başına hiçbir şey olamazlar; meğer ki bir hissi umuminin âmili, mümessili olsunlar.
Ben milletimin efkâr ve hissiyatına yakından vâkıf olmaktan, aziz milletimde gördüğüm kabiliyet ve ihtiyacı ifadeden başka bir şey yapmadım.
Onun bu kabiliyet ve hissiyatına olan vukufumla müftehirim. Milletimdeki bugünkü muzafferiyaü tevlit edebilmek, hassayı görmüş olmak, bütün bahtiyarlığım işte bundan ibarettir. (Mart 1923, S. D. II)
Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türkiye halkına Türk milleti denir. Atatürk. Vatandaş için Medeni Bilgiler. 1930.
Hatırlamak Ölüm, insanın değişmez kaderidir; marifet unutulmamaktır. (Atatürk’ten Bilinmeyen Hatıralar; Nakleden: Eski Bir Atatürkçü (Münir Hayri Egeli). s:13)
Hoşgörü Medeniyet demek, afiv ve hoşgörü demektir. İlkel budunlardır ki kan davası güderler. Afiv ve hoşgörüye dayanmayan uygarlık, zorbalığa dayanan uygarlıktır ki çöker. O, uygarlık değildir.
Niteliğimiz iyi, güzel ve doğrudur. İyi ve güzelsiz doğru olmaz. Daima, her zaman, her yerde; iyi, güzel ve doğru beraber her yerde ve her zaman afiv. Afiv ve hoşgörü. Ancak ve ancak milli davalarda, milli kalkınmada, sonucu topluma etkili olan işlerimizde hoşgörünün yeri yoktur.
Kişisel kinleri, kişisel düşmanlıkları körükleyen ve güdenler ancak ve ancak ilkel budunlardır. Atatürk ve Çevresindekiler, Kemal Arıburnu, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 1994
Muhtelif inanışlı kimseler, birbirlerine kin, nefret besliyorlarsa, birbirlerini hor görüyorlar ve hatta sadece birbirlerine acıyorlarsa, bu gibi kimselerde hoşgörü yoktur; bunlar bağnazdırlar. Hoşgörü o kimsede vardır ki, vatandaşının veya herhangi bir insanın vicdanî inanışlarına karşı, hiçbir kin duymaz; bilâkis hürmet eder.
Hiç olmazsa, başkalarının, kendininkine uymayan inanışlarını bilmemezlikten, duymamazlıktan gelir. Hoşgörü budur. 1930 (Afet İnan, Medeni Bilgiler ve M.Kemal Atatürk’ün El Yazıları s. 509-512)
Türk halkı hürriyetine öyle bir ihtirasla bağlıdır ki, onu himaye etmek üzere her türlü fedakarlığı yapmaya hazırlıklıdır. Türk halkının en iyi vasıfları, verdiği sözlere sadakati, arkadaşlarına olan vefası ve memleketinin bağımsızlığına olan sarsılmaz düşkünlüğüdür. Mustafa Kemal Atatürk – 23 Ocak 1923
Türkiye’nin gelecekteki hükümet şekli kelimenin tam manasıyla demokratik olacaktır. Hakimiyet hakkı halka tanınacak ve halk tarafından seçilen üyelerden meydana gelen Milli Meclis tarafından tatbik edilecektir. Milli Meclis kendi iradesini, üyeleri arasından seçtiği heyeti vekile vasıtasıyla nöbetleşe icra edecektir. Mustafa Kemal Atatürk – 23 Ocak 1923
Milli yurdumuzun her köşesi azizdir. Fakat hatıraların çok olduğu yerde kalp her yerden fazla hassas olur. Bursa’ya girerken içimde çok mesut heyecanlar duydum. Bursa halkı bana bütün ömrümde unutamayacağım samimi ve coşkun bir kabul gösterdi. O gün kuvvetle dokunulmuş bir tel gibi baştan başa titreme halinde olan millettaşlarımın hakkımda gösterdiği şükrana daha tamamıyla hak kazanamadığıma eminim. Mustafa Kemal Atatürk – 16 Ekim 1922
Bugün Rize’den ayrıldığım sırada Rize ve Atina müftülerinin temsil ettiği bir hoca heyeti, bütün memleket ve civar halkı önünde kapattırılan medreselerin açılmasını dilekçeyle talep ettiler. Dilekçeyi okuduktan sonra çok kızdım. Yüksek ve şiddetli bir sesle kendilerini azarladım ve memleketin, milletin şimdiye kadar felaketi sebeplerinin kendileri olduğuna işaret ettim. Bütün halk ve mektep talebesi “bravo!” sesleri ve heyecanlı alkışlarla karşıladılar. Buna karşılık, Rize’deki liseyi canlandırmak elzemdir.
Mektep binası ve eğitim aletleri yoktur. Hocaları çok olan bu muhitte ilim ve irfan teşkilatımızın süratle faaliyete başlaması pek lüzumludur. Burada Osman Ağa’nın oğlu İsmail Bey, yirmi bin liralık bir mektep binası yapmak üzere imiş. Bunu taltif ederek, işin hızlandırılması ve hemen eğitim aletleri göndermek ve fazla alaka göstermek suretiyle, halkın taassuba karşı gösterdiği fiili tezahüre karşılık vermek icap eder. Mustafa Kemal Atatürk – 18 Eylül 1924
Cumhuriyet Halk Partisi cumhuriyetçi, laik, halkçı ve milliyetçidir ve milletin iktisadi menfaatlerini temin etmeyi birinci derecede önemli sayar. İşbu esaslar partimiz için bütün siyasetinde ve bütün kanunların konulmasında ve tatbikinde hakimdir. Mustafa Kemal Atatürk – 22 Ekim 1927
Rumeli ve Anadolu halkı, Azeri kardaşlarının kalbinin kendi kalbi gibi çarptığını bilirler. Mustafa Kemal Atatürk – 14 Ekim 1921
Memleketin kaynaklarının genişliği, halkın emek ve kabiliyeti ve ordularının süngüleri barış vaktinde de her türlü neticeleri elde edecektir. Üç buçuk sene süren bu mücadeleden sonra ilim bakımından, maarif bakımından, iktisadiyat bakımından mücadelelerimize devam edeceğiz ve eminim ki, bunda da muvaffak olacağız. Fabrikacı olacağız. Sanatkar olacağız. Bundan sonra zihniyetimizi hep buna hasredelim. Mustafa Kemal Atatürk – 17 Ekim 1922
Birleşik Devletler’in ideali, bizim idealimizdir. Meclisi Mebusan’ın 1920 Ocak’ında ilan ettiği Misakı Milli’miz, sizin Bağımsızlık Beyannamenize çok benzer. Talep ettiği, sadece, Türk ülkesinin istiladan kurtulması ve kendi kaderimize hakim olmamızdır. Bağımsızlık… Hepsi bu. O, halkımızın misakı, anayasasıdır ve ne pahasına olursa olsun bu misakı korumaya kararlıyız. Mustafa Kemal Atatürk – 13 Temmuz 1923
Rize’de gördüklerimden çok memnunum. Halk çok vatanperver ve Cumhuriyetperverdir. Mustafa Kemal Atatürk – 18 Eylül 1924
Tekmil Anadolu ahalisi milli bağımsızlığı kurtarmak için baştan aşağı yek vücut bir hale getirilmiş ve istisnasız tekmil kumanda heyetleri ve arkadaşlarımız yüksek bir fedakarlık ile müştereken karar almıştır. Vali ve mutasarrıfların hemen tamamı da bu halka etrafına alınmıştır. Bu yüce hedef için Müdafaai Hukuku Milliye ve Reddi ilhak Cemiyeti’nin kapsamlı unvanı kabul edilmiştir. Mustafa Kemal Atatürk – 18 Haziran 1919
Kuran’ı şimdi ilk defa Türkçe bastırıyorum, ayrıca Muhammed’in hayatını da tercüme ettiriyorum.
Siz milliyetçi zümre, halkla konuştuğunuz vakit yüksek sesle söylemeyi unutmayınız. Yüksek ses, inancın ifadesi olduğu vakit tesir yapmaktan geri kalmaz. Yolunda çalıştığımız büyük mefkureyi halkın kalbinde bir fikir halinden, bir his haline geçirmelisiniz. Demokrasinin ne olduğunu halka anlatmak ,bilhassa sizin vazifenizdir.
Birtakım kelimeler var ki, sık sık telaffuz edildiği halde, hatta aydınlarımız arasında onu tamamıyla anlayanlar çok değildir. Halkçılığın ne olduğunu, esasları neden ibaret bulunduğunu, halkçıların halka karşı ne gibi vazifeler üstlenmek mecburiyetinde kalacaklarını madde madde izah etmek lazımdır. Cumhuriyet’i, onun icaplarını yüksek sesle anlatınız. Cumhuriyet prensiplerini sevdiriniz. Bunu kalplere yerleştirmek için hiçbir fırsatı ihmal etmeyiniz. Mustafa Kemal Atatürk – 18 Aralık 1930
Bak Bayar, bu güzel memleket ve bu temiz yürekli halk, istilacıların ayakları altında bırakılabilir miydi? Mustafa Kemal Atatürk – 2 Şubat 1938
İşe köyden ve mahalleden ve mahalle halkından yani kişiden başlıyoruz. Kişiler düşünür olmadıkça, hangi haklara sahip olduğunu anlamadıkça, kitleler istenilen yöne, herkes tarafından iyi veya kötü yönlere yöneltilebilirler. Kendini kurtarabilmek için her kişinin geleceği ile bizzat ilgilenmesi lazımdır. Aşağıdan yukarıya, temelden çatıya doğru yükselen böyle bir müessese elbette sağlam olur. Mustafa Kemal Atatürk – 1927
Kuvvetliyiz, ordularımız kuvvetlidir. Ordularımızı yaratan ordularımızı vücuda getiren milletimiz kuvvetlidir. Bu milleti yaşatan bu vatan sonsuz doğal zenginliklere ve verimliliğe sahiptir, kuvvetlidir. Fakat Efendiler, bütün bu kuvvetlerin üstünde başka bir kuvvetimiz vardır ki, o da milli egemenliğimizi idrak etmiş ve onu doğrudan doğruya halkın eline vermiş, halkın elinde tutmuş ve tutabileceğimizi gerçekten ispat etmiş olmaktır. Mustafa Kemal Atatürk – 19 Ocak 1923
Devletimizin ilerlemesi ve hükümet işlerinin sürat ve intizamını temin için Anayasamızın açıklanmasına, tamamlanmasına ve genişletilmesine ihtiyaç barizdir. Yüce Meclisçe bu hususun icabı gibi düşünüleceği ve temin olunacağı tabiidir.
Ancak, kaçınılmaz ve acil gördüğüm aşağıdaki açıklamaların evvelemirde acele olarak müzakere ve kabulünü teklif eylerim. 1. Anayasamızın birinci maddesinin sonuna “Türkiye devletinin hükümet şekli cumhuriyettir” açıklamasının ilavesi ile sözkonusu maddeyi: “Hakimiyet kayıtsız şartsız milletindir. İdare usulü, halkın mukadderatını bizzat ve bilfiil idare etmesi esasına dayalıdır. Türkiye devletinin hükümet şekli cumhuriyettir” haline sokmak…Mustafa Kemal Atatürk – 29 Ekim 1923
Bizim neslin gençlik yıllarına Osmanlılık telkin ve etkileri hakimdi. İmparatorluk halkını meydana getiren Türk’ten başka uluslara; bu arada yanlış bir din anlayışıyla Araplara; sarayın, ordu ve devlet ileri gelenleri anısında bulunan ırktaşlarının etkisiyle Arnavutlara özel bir değer veriliyor, onlardan söz edilirken “kavmi necip” deyimiyle sıfatlandırılarak bu duygunun belirtilmesine çalışılıyor, memleketin sahibi ve devletin kurucusu olan Türkler ikinci planda gelen önemsiz halk yığınları sayılıyordu. Mustafa Kemal Atatürk – 1931
Biz asrın icaplarına ve milletin hakiki ihtiyaçlarına göre kanun yapmalıyız. Eldeki kanunlarımızı hakimlerimiz süratle tatbik edemiyorlarsa hemen değiştirmeliyiz. Halka adaleti süratle dağıtmak ve tatbik etmek mecburiyetindeyiz. Yeni idaremizin manası bu olmak lazımdır. Mustafa Kemal Atatürk – 22 Ocak 1923
Uysal bir halk kitlesi, Doğu geleneklerine bağlı kalmışsa, yanlış ve köstekleyici alışkanlıklar sonunda birtakım kuvvetlerin tekelci vesayeti altına sürüklenebiliyorsa, bu kitle adına, milli iradeyi temsil eden aydınlar harekete geçerler. Kitleyi çağdaş bir düzene kavuşturmak için, geri düzenle, batıl itikatlarla, hurafelerle savaşırlar. Devrim yaparlar. Geri düzeni değiştirirler. Bunun için halk iradesine başvurulmaz. Mustafa Kemal Atatürk
Efendiler, biz Türkiye halkı insanlık dünyasından soyutlanarak kendi başımıza yaşayamayız. Bütün dünya ile bütün insanlıkla beraber yaşarız ve yürürüz! Ve hiç olmazsa onlarla bir hizada yürümeye mecburuz. Buna göre her hususta olduğu gibi özellikle yargıda da zamanın gereklerini daima göz önünde tutmak ve yeni yapacağımız bütün şeyleri ona göre yapmak zorundayız. Mustafa Kemal Atatürk – 19 Ocak 1923
Alacağımız kararlarda halk eğilimini elbette gözönünde tutacağız. Mutlaka bu eğilimlere karşı hareket etmeyeceğiz. Fakat eğer prensiplerimiz bahis konusu ise, başımızı veririz, prensiplerimizden fedakarlık etmeyiz. Mustafa Kemal Atatürk – 1922
Merkezi hükümetin takip ettiği gerici gidiş ve son zamanlarda aldığı mutlakiyet konumu mevcut endişe ve heyecanı şiddetlendirmeye sebep olduğu gibi, mebusan seçimlerinin icrasında ihmalkarane hareketi, barışın aleyhimizde olan bütün icaplarını kabul ve millete bir emrivaki tarzında takdim edeceğini göstermekte ve şu halde Sulh Konferansı’na verdiği nota icabınca Toros’un ötesindeki vilayetlerimizin kaybı ve Aydın vilayetinde kabul ettiği sınırın batı sahil kısımları ve memleketin muhtelif işgal edilmiş topraklarının maazallah kaybedilmek tehlikesi bütün çıplaklığıyla hissedilmekte olduğundan Meclisi Mebusan’ın seçilmesiyle, milletin, mukaddes haklarını kullanmasına ve irade ve kudretini göstermeye meydan kalmadan böyle bir tehlikeli vaziyet karşısında tedbirler almak ve hakları müdafaa eylemek ve keza halkı silahlandırmak ve yekdiğeri aleyhinde kıyam ve kıtale teşvik alçakça cinayetine teşebbüs ettiği elde edilmiş olan belgelerle reddedilemez bir şekilde tahakkuk eden merkezi hükümet ile her türlü tedbirlere rağmen mevkiini muhafaza ettiği müddetçe münasebetler kesilmekle, şayet bu müddet ve şu hal devam edecek olursa, memleketin idaresi ve aynı zamanda hasıl olması muhtemel yeni vaziyetlere karşı, milletin mukadderatının kararlaştırılması ve tespiti için bir genel kongrenin fevkalade olarak yapılmasına ihtiyaç hasıl olması muhtemeldir. Mustafa Kemal Atatürk – 13 Eylül 1919
Montesquieu’nün “Bir halkın müzikalitesine önem verilmezse, ıslahat mümkün olamaz” dediğini okumuştum. Bu çok doğru. Onun için bunu uyguluyorum. Mustafa Kemal Atatürk – 30 Kasım 1930
Bolşevik kuramının Rusya’da uygulanmış şekline bakalım: Bütün Rus milleti içinden işçi, deniz ve kara kuvvetlerinden ibaret bir azınlık ekonomik esaslara dayanan, komünist partisi adı altında birleşerek, bir diktatörlük meydana getirmişlerdir. Amaçlarında, millî değildirler. Kişisel özgürlük ve eşitlik tanımazlar. Halk egemenliğine saygıları yoktur.
İçeride çoğunluğu, zorlama ve baskı ile görüş noktalarına uymaya zorlarlar; dışarıda propaganda ve ihtilâl örgütü ile, bütün dünya milletlerine kendi ilkelerini yaymaya çalışırlar. Halbuki, hükümet kurmaktan amaç, evvelâ, bireysel özgürlüğün teminidir. Bolşevik hükümet şeklinde istibdat niteliği görülmektedir. Bir toplumu, bir kısım insanların görüşlerinin, zorla, esiri ve düşkünü yaşatmak şekline, doğal ve uygun bir hükümet sistemi gözüyle bakılamaz. Mustafa Kemal Atatürk – 1930
Bu ordu sultanın ordusu idi ve onun iradesini yerine getirir, yalnızca onu tanırdı. Bu ordu günde üç kez, “Padişahım çok yaşa!” diye bağırmak zorundaydı. Yeni orduyu tamamen yeni prensipler ve temeller üzerine kurduk. Bu ordu, eski ordunun halkın davasına, vatan müdafaasına sadık kalmış kısımlarından ve emekçi köylü kitleleri arasından toplanan kişilerden oluşturulmuştur. Biz bu orduyu kurarken, yalnızca bir tek amaç güttük. Bu da, bu ordunun sultan ordusu değil, halk ordusu olması, ayrı ayrı şahısların değil, bütün halkın menfaatlarını savunmasıdır. Mustafa Kemal Atatürk – 4 Ocak 1922
Yüzyıllardan beri her şeyi efendilerinden, onların çevresinden ve daha sonra sınırlı bir oligarşiden beklemeye alışmış Türk halkı, 1919 yazından itibaren çalışmış ve kendi kaderini eline almayı başarmıştır. Mustafa Kemal Atatürk – 4 Ocak 1922
Arkadaşlar, beş sene evvel ilk defa Samsun’a ayak bastığım zaman, bana kalp kuvveti veren vatandaşlarımın ilk safında kahraman Trabzonluların bulunduğunu asla unutmayacağım. Büyük kanlı Sakarya Muharebesi’ne 3. Fırka ile yetişen Trabzon evlatlarının muharebe meydanında gösterdikleri fedakarlıkların kıymetli hatırası daima beynimde nakşolmuş kalacaktır. Bu vatanperver halka, o kahraman evlatlara sahip olan bu kıymetli memleketimizi, bir Ermenistan kapısı veya hayal edilen bir Pontos Krallığı ülkesi yapmak talep ve tehditleri, ne uğursuz idi. Şüphesiz o kabuslar, ilelebet hayal olmuştur. Mustafa Kemal Atatürk – 15 Eylül 1924
Halk Partisi, memleket ve millet her türlü dayanaktan mahrum bırakılarak felakete atıldığı uğursuz zamanda bütün milleti kadrosu içine alarak kuvvet ve kudret yapan, harici düşmanları kovan, dahili düşmanları imha eden, halka hürriyet ve hakimiyet temin eden mukaddes bir cemiyettir. Halk Partisi, hiçbir safsataya iltifat etmeyerek Türk Cumhuriyeti’ni kuran inkılapçı bir ruhun bütün millette kendisini gösteren örgütlenişidir. Halk Partisi, Türkiye’yi medeni aleme sokan ve orada yükseltmeyi taahhüt eden azimkar bir partidir. Mustafa Kemal Atatürk – 16 Eylül 1924
Taassup cehalete dayanır. Dolayısıyla taassubu olan cahildir. Bilim, mutlaka cehalete yener. O halde halkı aydınlatmak lazımdır. Mustafa Kemal Atatürk – 17 Ocak 1923
Beni İstanbul’dan Samsun’a götüren vapur Boğaziçi’ni terk ederek Karadeniz’e girerken İstanbul ufuklarına baktım ve orada her türlü müdafaadan men edilmiş, kalp ve vicdanları kan ağlayan, dimağları yanan İstanbul halkı için ağladım, gözlerim yaşardı. Fakat bu sevgili kardeşlerin mutlaka kurtulacağına o kadar emindim ki, bu emniyet benim için avunma sebebi oldu. Mustafa Kemal Atatürk – 6 Mayıs 1924
Bir memleketin, bir memleket halkının düşmandan zarar görmesi acıdır. Fakat, kendi ırkından büyük tanıdığı ve başlarında taşıdığı insanlardan vefasızlık, felaket görmesi ondan daha acıdır. Bu, kalp ve vicdanlar için onulmaz yaradır. Mustafa Kemal Atatürk – 11 Eylül 1924
Büyük Amerikan milletine: Siz zulüm ve istibdadı kendi vatanınızdan uzaklaştırdınız. Siz uzun ve kanlı bir mücadeleden sonra kendi hürriyet ve bağımsızlığınızı elde ederek, halk hakimiyetine dayalı demokratik bir devlet ve kuvvetli bir medeniyet tesis ettiniz.
Bugün yerkürenin diğer tarafında bir millet var ki, o da aynı hürriyet, aynı bağımsızlık ve aynı demokrasi uğrunda mücadele ediyor, kan döküyor. Hürriyet ve bağımsızlık uğrunda harp eden ve tıpkı sizler gibi dünyada ilerleme ve adalet etkeni olmak için samimi bir surette mücadelede bulunan Türk halkına kalbinizi açık bulundurunuz. Mustafa Kemal Atatürk – 23 Ocak 1923
Arkadaşlar, bütün hayatımda pek sevimli geçirdiğim bir gece vardır. O gece, ordumuzun İzmir’e girdiği günün burada geçirdiğim gecesidir. O vakit buradan geçerken bu muhterem halkın gördüğü her türlü zulüm ve tecavüze rağmen resmimi koyunlarından çıkararak beni tanıdıklarını ve otomobilime atılarak kucakladıklarını unutmadım. Bugün o hatırayı yaşıyorum, bahtiyarım. Mustafa Kemal Atatürk – 12 Ekim 1925
Üçüncü Ordu Müfettişi Cevad Paşa’yı telgraf başına çağır. Depremde yaralanmış vatandaşlarımızı hemen ordu sağlık kurulları bakım altına alsın. Evi yıkılmış vatandaşlara ordu çadırları verilsin. Ordu gezgin fırınları hemen deprem bölgesine gönderilip halka ekmek pişirmeye başlasın. Erzurum Valiliği ile sıkı bir işbirliği kurulsun ve gelişmelerden beni haberdar etsin. Mustafa Kemal Atatürk – 1924
Hatay dediğimiz topraklar bütün kapsamlı manasıyla Türk topraklarıdır. Bu hakikati biz 1921’den itibaren tespit ettirmiş bulunuyoruz. Bu Türk topraklarındaki halkın Türk olduğunu ise münakaşa mevzusu dahi kabul etmiş değiliz. Mustafa Kemal Atatürk – 31 Aralık 1936
Hakkımızı savunmak ve insanlık duygularına zerrece aldırış etmeyen kimselerin vahşi saldırıları yüzünden yiğit ve bahtsız halkımızın çekmekte olduğu korkunç acıları dünyaya duyurmak uğruna harcadığınız enerji için hepimizin size duyduğumuz minnettarlığı da bu vesileyle hemen belirtmek isterim. Emin olunuz ki, sizin gibi çok hararetli ve içten savunucuların haklı davamıza kazandırdıkları manevi zafere pek değer vermekteyiz. Size anlatmaya bilmem ki gerek var mıdır?
Geçen Temmuz’daki ilerlemesi sırasında düşmanın istila ettiği topraklar, dört ay önce sizin pek cesurca dolaşıp gördüğünüz aynı toplu katliamlara, aynı yıkımlara uğradı. Düşmanımızın geçtiği her yerde göze çarpan, ölüm, yangın, yağma ve Yunan afetinden kaçan zavallı köylülerin hüzünlü göçü oldu. Bu korkunç anı ve ona sebep olanların vahşi kinini, Anadolu yıllar boyunca ve hatta belki yüzyıllarca unutmayacaktır. Mustafa Kemal Atatürk – 5 Eylül 1921
Halka şimdiye kadar kaçırılan fırsatların ve memleketin maruz kaldığı elim neticelerin yegane saiki memleket ve millet işlerinin daima sınırlı bazı şahısların elinde oyuncak olmasından ve milli hakimiyetin daima ihmal edilmiş ve atıl bırakılmış bulunmasından ileri geldiğini telkin etmeli ve milli hakimiyete karşı vaki olacak en küçük bir taarruz ve tecavüzü büyük bir kahramanlıkla karşılamak lazım geldiğini yine elbirliğiyle ışık tutup aydınlatmalıyız. Mustafa Kemal Atatürk – 16 Ocak 1923
Efendiler! Artık bizim hükümetimiz müstebit bir hükümet değildir. Bir mutlaki veya meşruti hükümet de değildir. Bizim hükümetimiz Fransa veya Amerika cumhuriyetlerine de benzemez. Bizim hükümetimiz bir halk hükümetidir. Tam bir şura hükümetidir. Yeni Türkiye devletinde saltanat millettedir. Mustafa Kemal Atatürk – 19 Ocak 1923
Sahil seyahatine devama imkan yoktur. Erzurum halkını, maruz kaldıkları acı felaket içinde ziyareti pek münasip ve lüzumlu görüyorum. Acı bir lisanla da davet ediyorlar. Hemen harekete karar verdimse de, Trabzon-Erzurum yolu bozuk, güvenilir otomobil yoktur. Yarın öğlende buradan hareket ederek yalnız çok hazırlıkla davet edilmiş olduğum Rize ve Giresun’a çıkmak ve oraya Ankara’dan gelecek otomobillerle Sivas-Erzincan üzerinden Erzurum’a gitmeyi ve orada halkla bizzat meşgul olmayı düşündüm. Görüş ve cevabınızı makine başında bekliyorum. Mustafa Kemal Atatürk – 16 Eylül 1924
Efendiler, bu münasebetle şunu da beyan edeyim ki, memleket idaresinde yüksekten atarcasına, muğlak, karışık fikirlerle ne yapılmak arzu ettiğini bilmeyenlere, halkın aklıselimine müracaatı tavsiye etmelidir. Mustafa Kemal Atatürk – 21 Eylül 1924
Bizim kanaatimizce, memlekette inkılabın müdafaası, cumhuriyetçi ve halkçı bir idarenin bütün nimetlerinin gelişmesi ve Cumhuriyet prensiplerinin ve nimetlerinin fena maksatlı adamlar elinde bizzat Cumhuriyet ve cumhuriyetçiler aleyhine kullanılmasının önlenmesi, mükemmel ve muasır bir adliye ile ve onun muktedir hakimleriyle mümkündür. Mustafa Kemal Atatürk – 10 Mayıs 1931
Görülüyor ki, yeni Türkiye devletinin teşekkülünden evvel millet hiçbir vakit kendi tarihine, kendi hayatına, kendi refah ve saadet vasıtalarına sahip olamamıştı. Hatta bu, kendisine düşündürülmemişti bile.
Sanki milletin vazifesi, herhangi bir padişahın hırs ve hevesini, herhangi bir serdarın geniş ve şaşalı hayatını temin için sürüler halinde şuraya buraya gitmekten ibaretti. Fakat bugün böyle değildir. Bugün bütün halk, hepimiz benliğimizin idrakindeyiz. Mukadderatımıza hakim bulunuyoruz. Tekrar Viyana’ya gitmek, Mısır’ı fethetmek, Hindistan’da imparatorluk kurmak gibi hayallere kapılacak kimse kalmamıştır. Bütün dimağımızı, mesaimizi bu memleketin ümranına, refahına hasr ve tahsis edeceğiz. Gayemiz budur ve bu gaye için mevcudiyetimizi bile ortaya atmaya hazırız. Mustafa Kemal Atatürk – 22 Ocak 1923
Memleket mutlaka çağdaş, medeni ve yenilikçi olacaktır. Bizim için bu, hayat davasıdır. Bütün fedakarlığımızın verimli olması buna bağlıdır. Türkiye ya yeni fikirlerle donanmış namuslu bir idare olacaktır veyahut olamayacaktır. Halk ile çok temasım vardır. O saf kitle, bilmezsiniz ne kadar yenilik taraftarıdır. Mustafa Kemal Atatürk – 2 Aralık 1923
Mücadelemiz çok çetin oldu. Lakin henüz başlangıçtayız. İmparatorluktan miras aldığımız şey harap bir memleketten ibarettir. Şöyle bir benzetme yapayım: Vefat eden bir babadan oğullarına bir ev kaldı farz ediniz. Ev o kadar harap, o kadar harap ki, mutlaka esaslı bir tamire muhtaç. Buna ise para lazım. Varisler bu halden memnun olurlar mı sanırsınız? İşte bulunduğumuz vaziyet.
Vaktiyle Osmanlı sultanları halkın en iyi unsurlarını imparatorluğun uzak kısımlarına, sınırlara harbe gönderirlerdi. Geriye kalan ikinci derecede kabiliyet sahibi olanları ise öldürünceye kadar çalıştırırlar ve bunların emek mahsulünü hemen bütünüyle gasp ederlerdi. Halk bu yüzden daima fakir bir halde kaldı. Mustafa Kemal Atatürk – 9 Kasım 1930
Padişahlar halka acımadılar, Anadolu’ya acımadılar, onu sadece soydular. Mustafa Kemal Atatürk – 1922
