Home Blog Page 157

Bakirkoy and Yesilkoy Churches in Istanbul

Hristos Analipsis Rum Ortodoks Kilisesi, Bakırköy

Dzınunt Surp Asdvadzadzni Ermeni Kilisesi, Bakırköy

Ayios Yeoryios Kilisesi, Bakırköy

St. Etienne Latin Katolik Kilisesi, Yeşilköy

Agios Stefanos Rum Ortodoks Kilisesi, Yeşilköy

 

Surp Stepanos Ermeni Kilisesi, Yeşilköy

Surp Stepanos Ermeni Kilisesi Çeşmesi

 

Life is not for human but human is for life!

Life

Let’s not say human, humanity or even humanity, let’s say for life, now it is necessary to focus on life, because innovation, new thinking is life, not human. We always say that life is for people, isn’t it? The world is not for man, man is for life, man is for the universe, man is for the universe, we will talk about this in a moment.

Life and Connectivity: In many of your speeches, you say “life is not for man, but man is for life”. Can you explain this a little bit?

Now in all this connective totality, life is not for man, man is for life. “Hayrun nas men yenfeun nas” (The best of people is the most beneficial for humanity, for life) says our prophet.

Allah also says: Everyone is in loss, except those who do good deeds for humanity. (Surah 4 Asr, verses 1-3.)

Now do we understand mathematical integrity? Do we understand that life is not for people, but people, or rather everything is for life and for a better life?

Do we understand how important mathematical integrity is, how important the new paradigm is to imagination, doubt and curiosity? Life, vitality is information processing, the more information we can process, the more we exist, the more we contribute to life. Then, the more we can contribute to life, the more we exist, the more our PHI number has increased.

Life is not for man, man is for life!

Source. Prof Dr İsmail Hakkı Aydın, Düşünce Sizsiniz

………………………………………………………….

Hayat

İnsan ve insanlık hatta insanlık da demeyelim hayat
için diyelim, artık hayat üzerinde durmak gerekmektedir,
çünkü yenilik, yeni düşünce artık hayattır, insan
değildir. Hep deriz acaba hayat insan içindir değil mi?
Dünya insan için değil, insan hayat içindir, insan kâinat
içindir, insan evren içindir, birazdan bu konuya değineceğiz.
Dini kavramlarla da onu destekleyeceğiz inşallah.

Hayat ve Bağlantısallık

Birçok konuşmanızda “hayat insan için değil de
insan hayat içindir” diyorsunuz. Bunu biraz açıklar
mısınız?

Şimdi bütün bu bağlantısal bütünsellik içerisinde hayat
insan için değildir, insan hayat içindir. “Hayrun nas
men yenfeun nas” (İnsanların hayırlısı, insanlık için, hayat
için en faydalı olandır) diyor peygamberimiz.

Allah da diyor ki: insanlık için iyi işler yapanlar hariç,
herkes hüsrandadır. (4 Asr suresi, 1-3. ayetler.)

Şimdi anladık mı matematiksel bütünselliği?
Anladık mı şimdi hayat insan için değil de
insanın daha doğrusu her şeyin hayat için ve daha iyi
hayat için olduğunu.

Anladık mı matematiksel bütünlüğün ne kadar
ehemmiyetli olduğunu, yeni paradigmanın hayal, şüphe,
merak ne kadar ehemmiyetli olduğunu?
Hayat, canlılık bilgi işlemektir, ne kadar enformasyon
işleyebiliyorsak o kadar varız, o kadar hayata katkı
sağlıyoruz. O zaman hayata ne kadar katkı sağlayabilmişsek
o kadar varız, o kadar PHI sayımız artmıştır.

Hayat, insan için değil, insan, hayat içindir!

Kaynak. Prof Dr İsmail Hakkı Aydın, Düşünce Sizsiniz

 

Critical Thinking Skills Lacking

For China’s intellectuals, restrictions started long before the pandemic and will continue after Covid is over

  • It is increasingly difficult for scholars and thinkers to publicly express or exchange academic views, especially those at odds with the party under Xi
  • Academics warn of consequences for China after finding critical thinking skills lacking in young students

 

Zero Point of Istanbul: Milion Stone

Article by Turgay Tuna 

No matter where in the world, cities and settlements have a central point. That point is the place accepted as the middle of the city. In ancient times, kilometers were always calculated from that point, maps were drawn accordingly, and caravans traveled accordingly. A monumental stone, a column, a wall, or a monument was erected at this spot, which must have been attributed to some god, a hero, or a commemoration of a past victory.

The center, which was accepted as the “0” point of the city in Istanbul of the Byzantine period, was located at the western end of the Augusteion (Victory) Square, which lies in front of Hagia Sophia. Today, a columnar stone made of Byzantine marble, falling just behind the entrance to the Basilica Palace and rising in a hollow place on the side of the fast tramway, is seen as the only surviving piece of the magnificent Milion Monument, which was once located here and marks the “0” point of the city.

The Milion Monument, which is known as one of the important monuments on Mese, the main street of Byzantium, passing through the middle of the city and ending at the Imperial gate on the Yedikule walls, rising in the shape of a Tetrapylon (on four columns) in Byzantine period Istanbul, was the first to be named after Emperor I.

It was built by Constantine in the late 320s. It is written that during the reign of Justinian I, who ruled Byzantium between 527-565, which is considered as the golden age of Byzantium, it was renewed and decorated with a crown in the form of a sun circle.

The distances of the important centers of the empire to the capital were measured from this monument, and the milestones placed on the roadsides were placed according to the mile calculation made from here. In Byzantine times, roads were calculated on the basis of Roman miles, and 1 Roman mile was equal to approximately 1,480 metres.

In fact, in Rome and other cities, distances between settlements were calculated from the city gates, but Byzantium was calculating this distance symbolically from the Milion Monument.

The “Milion Monument” of Byzantium was a domed structure, supported by arches on all four sides, rising on a square base in the form of a platform, paved with stones, and was once located in front of the Basilica Stoa Church, which was behind the Basilica Palace.

Zosimos and Hesihios, the famous historians of Byzantium, claimed in their histories that the Milion Monument was a monument built in the name of Goddess Tihe, who was respected as one of the pre-Christian gods and the patron deity of the ancient city of Istanbul. As we learned from ancient sources, it is understood that during the reign of Constantine I, there is a statue group showing Emperor Constantine and his mother Helena holding a cross on the eastern façade of the Tetrapylon-shaped monument, and on the same façade, there is a depiction of the Goddess Tihe with a crown on her head and a trumpet in her hand.

During the reign of Justinian I, who ruled the Byzantine Empire between 527-565, when magnificent palaces and churches such as Hagia Sophia, cisterns were built, and the Byzantine Empire expanded its borders from Egypt to the Moroccan coast, the Milion Monument façade was decorated with a sun circle; It is known that during the reign of Emperor Filippikos, who was on the throne for a short time between 711 and 713, religious depictions of Christianity were added, and a sculpture group decorated with the scenes of horse races in the Hippodrome was placed on the monument by Constantine V, who reigned between 741-775. Besides all these, historical sources, They wrote that between the VIII. and XII. centuries, some imperial ceremonies held in Hagia Sophia continued under this monument after the church.

The existence of the Milion Monument, whose ownership was given to the Hagia Sofia Church in 1268, continued for a while in the Ottoman period after the conquest of Istanbul, and after that, it was gradually disintegrated and reached today in its single stone form.

The remains of the Milion Monument were unearthed in 1957, when the area around Sultanahmet Square was organized by the Istanbul Municipality.

The Imperial Gate on the walls of Yedikule, where Mese Street, which passed through the middle of Byzantium, ended in Istanbul centuries ago, was the beginning of the main inter-city road, known as Via Egnatia, which later extended to Rome through the Dalmatian region. From here, on the Via Egnatia route, there were milestones called Hermesia, which were used in ancient Greek and Roman times.

After leaving the city walls of Istanbul, you first arrive at the small fishing village on the coast of Zeytinburnu, which was called Kiklobion cape in Byzantium, then from the Veliefendi Hippodrome to today’s Yenimahalle side, which is decorated with military training and official buildings, and then two important churches, two palaces, It was coming to Hebdomon, where important structures such as monasteries and cisterns are located, that is, the coastal part of today’s Bakırköy.

The reason why Bakırköy was called Hebdomon in the Byzantine period was because the distance from the Million Stone to here was 7 miles, and because of this location, ancient Bakırköy was referred to with the word Hebdomon, which means seventh in Greek. After Hebdomon, he comes to today’s Little Drawer, a military outpost known as Via Egnatia Reghion,

Articles
Across the Island Lesbos
Ancient Egypt’s Tomb Babies: Ushabtis
A Cappadocian Saint: Saint Mamas
Mysterious Bird of Ancient Egypt Ibis
ANKARA SHIP
SAMATYA
Crocodile’s Tears
Makriköy “Şömendöfer” Station
Keeper of Darkness Anubis
A Roaring City: FEZ On One Side
in Egypt’s Western Deserts
Mediterranean on one side The Great Sahara Desert: ALGERIA
Aya Mama Creek
Aya Eirene Church
Baruthane Tower
Rüstempaşa Mosque
8th Wonder of History Hagia Sophia
Statue at Sarayburnu
Holy Oil Miron
A Neighborhood That Continues Its Past SAMATYA
The unknown face of Egypt
Death in Madagascar
Galata Tower
Zero Point of Istanbul: Million Stone
Obelisk
A Cappadocia Tour

Düşüncenin gram değeri

Düşüncenin gram değeri Düşüncenin gram değeri Düşüncenin gram değeri Düşüncenin gram değeri

Peki düşünce nasıl değerlenmektedir.

Dünyada düşüncenin en değerli olduğu ülke Amerika Birleşik Devletleri‘nde bunun göstergesi de iPhone’un gram değeri de 3.77 $’dır. Düşünce çoksesliliği ve zenginliği ile eşitliği ile ülkedeki düşünce kuruluşlarının katkıları ile üretilen aslında kolektif bir üründür, kolektif bir başarıdır.  Türkiye’nin ihracat değeri ise kiloda 1.44 dolardır. Bu karşılaştırma, düşünceye verilen değer ve değersizlik, ilgisizlik boyutlarını çok güzel gözümüzün önüne getirmişler.
Tabii Amerika bunu nasıl sağlıyor, düşünce kuruluşlarına sürekli projeler gönderiyor, bu konudaki düşüncelerinizi hazırlayın diyor, projeler çok sayıda düşünce kuruluşlarına gönderiliyor, bunların paraları ödeniyor, finanse ediliyor. Neyi görmek istiyor, acaba hangi farklı düşünceler üretildi, bunları görmek istiyor, çünkü bu farklılıklardan bir senteze gidecek ve o sayede de kendisini diri ve canlı tutuyor dünyanın çeşitli yerlerinden en donanımlı insanları ülkesine çekiyor.

Zamanların derinliğinde, zeminlerin enginliğinde sürekli hareket halinde olan zihinde biriken düşüncelerin değeri yeganedir.

Tabi amirimin patronun gözüne gireyim onun dedikleri neyse onları yapayım tarzında bir düşünce tarzı değil mi o zaman kopya almış olursunuz emir komuta zinciri içerisinde hareket etmiş olursunuz bu askeri düzende böyle der ama sivil hayatta böyle bir böyle bir kopyacılık söz konusu olamaz

Prof. Dr. İoanna Kuçuradi: ‘En önemli eksiklerden biri bağlantıları görememek’

“Ezberci eğitim, eğitim hakkının ihlalidir. Ezberci eğitimle yetişenler, bağlantıları göremiyor”

“Eğitim sisteminde ana sorunlardan biri ezberciliğin her düzeyde olması. Ama önce öğretmenlerde bunu aşmamız gerekiyor. Uygun eğitimle bunlar mümkündür, olmayacak şeyler değil ama inat etmek gerek.”

“Ezberci eğitimle yetişenler bağlantı kuramıyor. Eğitimde önemli eksiklerden biridir bağlantıları görememek. Bunun öneminin de farkında değiller. “Modüler Eğitim” diyorlar. Modüller eşya içindir, eğitim modüllerle olmaz, bir bütündür, yan yana konularak olmaz. Ezberci eğitim, eğitim hakkının ihlalidir, binanın, şunun bunun olmamasından daha beterdir.”

Savunma Sanayiinde Rekabet mi, Maraba Kültürü mü?

“70’lerde ABD’de bu konularda iki bölge öne çıkıyordu: Birisi Kaliforniya’daki Silikon Vadisi, diğeri ise Boston Massachusetts’teki Route 128. İkisinde de dünyanın en iyi üniversiteleri vardı. İkisi de kocaman kocaman ofis binalarında büyük şirketlerde mühendislerin çalıştığı yerlerdi. O zaman şimdiki gibi günün yarısında yoga yapıp, diğer yarısında TikTok çeken girişimciler yoktu.

Peki, bugün inovasyon deyince neden tüm dünyanın aklına Silikon Vadisi geliyor? Bu da Kaliforniya ile Massachusetts arasında tek bir farktan kaynaklanıyor: Kaliforniya’da 1872’de tesadüfen çıkarılan bir kanun ile çalışanların iş sözleşmelerine rekabet yasağı koymak yasaklanmış. O yüzden, bir şirkette çalışanlar işten ayrılıp ona rakip şirket kurabiliyor. Hatta rakip firmaya geçip tecrübesini beraberinde götürebiliyor. Hem yeni iş kurmak hem de kalifiye insan kaynağına erişip işini büyütmek daha kolay. Tabii ki kimsenin çalıştığı şirketin ticari sırlarını alıp gitmesine izin verilmiyor (dilerseniz böyle şeyleri ABD’de bir deneyin).

Massachusetts’te ise durum böyle değil. Çalışanlara rekabet yasağı koymak serbest. O yüzden yapabileceğiniz inovasyon ancak çalıştığınız şirketin öncelikleri ve size verdiği hedeflerle sınırlı.

İşte, Silikon Vadisi’ni Silikon Vadisi yapan şey havanın güzel olması filan değil, basit bir kanunmuş. Bugün hâlâ Silikon Vadisi’nde başka başka alanlarda başarılı şirketlerin %90’ının kökeni ilk çip şirketi Fairchild Semiconductors’a dayanıyor.
Biraz da bizim gibi ülkelere bakalım. Gelişmekte olan ülkelerde başarılı girişimleri bir araya getiren Endeavor diye bir dernek var. Endeavor’ın çalışmasına göre İstanbul’daki başarılı teknoloji şirketlerinin %90’a yakını dört şirketin çalışanları üzerinde yükseliyor. Bu şirketler, Yemeksepeti, Markafoni, Mynet, Pozitron. Bulgaristan’da 2002’de kurulan Telerik diye bir şirketten 20 yılda 40 başarılı girişim çıkmış. Dubai’nin Uber’i Careem’in çalışanları 34 yeni şirket kurmuş (bunların yarısı Pakistan, Mısır ve Suudi Arabistan’da).
Demek ki, ekonomik kalkınma için iş gücünün şirketler arasında özgürce yer değiştirebilmesi gerekiyor.

Peki “iki sene sonra ayrılacak adama ben niye yatırım yapayım?” diye soran şirket yöneticilerinin sesini duyar gibiyim.

Yüksek teknoloji inovasyonuna dayanan şirketleri maraba kültürüyle yönetmeye kalkınca insanın aklına böyle sorular gelebilir.

Peki ya ulusal güvenlik? Son zamanlarda, herkes işine gelmeyen rekabete karşı “ulusal güvenliğimizi koruyoruz” argümanları kullanmaya başladı.”

Etkili Yazarların Sekiz Alışkanlığı

(Elbette Stephen Covey’den özür dileyerek.) (Ama alışkanlık listeleri gerçekten işe yarıyor!)

Yazmak gizemli bir uygulamadır, bu yüzden yapabileceğiniz en iyi şey, yapabildiğiniz her yerde mantık ve sistem uygulamaktır. Bir alıştırma veya program kullanarak mükemmel bir cümle kuramazsınız, ancak o cümleyi kurma olasılığınızın arttığı bir ortam yaratabilirsiniz. Yemek pişirirken veya spor yaparken doğru ekipmanı kullanmak gibi bir şey. Ekipman, bir tabakta yaratıcı bir bükülme veya oyunu kazandıran yükselen ters vuruş sağlayamaz, ancak kendiniz için mümkün olan en iyi durumu oluşturmak, bu ilham verici anları geliştirmeye yardımcı olur. İşte sizi doğru yöne yönlendirebilecek bir kontrol listesi:

  1. Oku oku oku. En önemlisi eserlerine hayran olduğunuz yazarları okuyun ve yakından inceleyin. Hangi niteliklerin işi başarılı kıldığını anlamaya çalışın. İncele. Bir Joan Didion makalesine bakıyordum ve (ilk kez değil) büyüleyici tonunun ne kadar büyük bir kısmının sayfadan taşmış gibi görünen uzun cümleleri bir araya getirmesinin sonucu olduğunu fark ediyordum. Bunu bir teknik olarak hatırlamamı sağladı ve ara sıra taşımın çok dalgalı olduğunu hissettiğimde denememi sağladı.
  2. Yaz, yaz, yaz. Bu kulağa çok bariz gelebilir, ama ben yaklaşık bir yıl önce yazdığım bir köşe yazısına geri dönmek istiyorum; burada yaratıcılığın, idareli bir şekilde paylaştırmanız gereken sınırlı bir varlık olmadığını savunuyorum. Daha çok güçlenmek için çalıştırılması gereken bir kastır. Kariyerimin ilk yıllarında, çoğu zaman sadece yazma şansı elde etmek için uygun olmayan görevler aldım ve bundan asla pişman olmadım. Her biri pratik yapmak için bir fırsattı. Her biri bana bir şeyler öğretti.
  3. Kendinize günlük bir hedef verin. Benim için en iyi günlük hedef bir kelime sayısıdır, ancak bir zaman hedefine veya çalışmanızın başka bir ölçüsüne daha iyi yanıt veriyorsanız, bunu kullanın. Önemli olan, her gün sınırlı, ulaşılabilir bir hedefe sahip olmaktır, böylece ona doğru çalışabilir ve bunu başardığınızda bir başarı duygusu hissedebilirsiniz. Yaklaşan bir son teslim tarihine sahip olmak çok yıkıcı; yönetilebilir parçalara ayırın ve her gün onları patlatın.
  4. Güvenilir bir okuyucu bulun. Çok kaba taslakları paylaşmaktan kendinizi rahat hissettiğiniz biri olun; başka bir deyişle, etkilemeye çalıştığınız kişi (genellikle editörünüz) olmasın. Cilalı son taslağı gören kişidir. Yol boyunca, o ilk beceriksiz versiyonları okuyabilen ve size neyin işe yarayıp neyin yaramadığı konusunda dürüst bir tepki verebilecek birine ihtiyacınız var.
  5. Çalışmanızı yüksek sesle okuyun. Bunu daha önce söyledim ve siz duymaktan bıkana kadar söylemeye devam edeceğim! Bu, kendi kendini düzenlemenin en iyi yoludur; Garip cümleleri duymak, okurken onları seçmekten çok daha kolay. Parçanızın ritminin iyi olup olmadığını gerçekten değerlendirmenin tek yolu da budur. Siz yüksek sesle okurken sürükleniyorsa, bir okuyucu ona baktığında da kesinlikle sürüklenecektir.
  6. Acımasız ol Sevdiklerinizi öldürmekle ilgili eski atasözünü hepimiz biliyoruz ve bunu bir kez benimsediğinizde işiniz düzelecektir. Yirmi yıl öncesine kıyasla bu günlerde çalışmalarımdaki en büyük değişikliğin kendimi düzenleme isteğim olduğunu söyleyebilirim. Sadece eskisi gibi kalıplara ve cümlelere inatla takılıp kalmıyorum: Objektif olarak değerlendirmeye ve işe yaramayan şeyleri kaldırmaya çok daha istekliyim (bu, bir şeyler yolunda gitmediğinde fark etmeye çok daha istekli olmayı gerektirir) . Sevdiğim bir bölüm yazdıysam ve bu bölüm sığmıyorsa, onu çöpe atmak yerine kesip yeni bir belgeye yapıştırırım. Bir şekilde bunu yapmayı kolaylaştırıyor, çünkü muhtemelen fikrimi değiştirirsem onu geri alabileceğimi biliyorum. Ama gerçek şu ki, nadiren yaparım. Ancak, doğrudan çöpe atmak yerine geçici olarak kaldırmanın rahatlığı, kendimi daha özgürce düzenlememe gerçekten yardımcı oluyor.
  7. Yapı açısından düşünün. Bu BÜYÜK bir konu, bundan sonraki yazılarımda daha ayrıntılı olarak ele alacağım, ancak kısaltılmış bir biçimde de olsa buraya dahil etmek istiyorum. Muhtemelen, kendinizi bir yazar olarak düşünürseniz, mikro düzeyde çok başarılısınız – yani çok güzel bir cümle kurabilirsiniz. Bununla bir yazar olarak gerçekten yükselmek arasındaki fark yapıdır. Bununla, zorlayıcı, ilginç bir şekilde ilerleyen bir hikaye oluşturabileceğinizi kastediyorum. Okuyucunuzla nasıl dalga geçeceğinizi biliyorsunuz; ne kadarını ne zaman açıklayacağını biliyorsun; bir anlatı zirvesine nasıl ulaşacağınızı ve bir sonuca nasıl varacağınızı biliyorsunuz. Bu inanılmaz derecede zorlu – sadece güzel bir cümle yazmaktan çok daha fazlası. İyi bir hikaye anlatıcısı olmanın özü budur (iyi bir cümle yazarı olmanın aksine). Bunu başarmanın ilk adımı, bunun bilincinde olmaktır. Hikayeniz ilgi çekici bir şekilde gelişiyor mu? Bir okuyucu, onlarla dalga geçtiğiniz için okumaya devam etmek isteyecek mi? Yeni karakterleri ve ayarları sorunsuz bir şekilde tanıtıyor musunuz? Evet, yazarken kelime seçimine ve tüm küçük ayrıntılara dikkat etmek önemlidir, ancak aynı zamanda sık sık uzaklaştırmanız ve her şeyin nasıl çalıştığını görmeniz gerekir.
  8. Yazar olmanın gerçekten harika bir iş olduğunu kendinize hatırlatın. Yazarken çıkmaza girmek çok kolaydır ve dayanılmaz olduğu zamanlar vardır. Bu kariyeri atacağıma ve beynimi ağrıtmayacak bir şey yapacağıma dair ısrarlı bir fantezim var (bu, Gap’te çalıştığımı hayal etme biçimini alırdı, bu sadece ortaya çıkıp istediğimi yapmamı gerektiriyormuş gibi görünüyordu. stressiz görevler gibi görünüyordu). Ne zaman o tavşan deliğinden çok aşağı insem, durur ve kendime yazar olmanın inanılmaz bir ayrıcalık olduğunu hatırlatırdım. Evet, zor ve stresli, talepkar ve sinir bozucu ama aynı zamanda saf bir icat ve sihirli sihirbazlık eylemi. Hemen hemen herkesle konuşmak ve dinleyecek herkese hikayeler anlatmak için bir lisanstır. Sıkıştığınızda, cesaretiniz kırıldığında veya yorulduğunuzda, kendinize bunu hatırlatmalı ve bu neşeyi ve heyecanı sayfaya taşımalısınız. Okurlarınız bunu hissedecek.

SOURCE: Eight Habits of Highly Effective Writers 

 

12,000 yıllık medeniyet

Çin diyor ki “ben 5000 yıllık büyük bir medeniyetim” ve bunu resmi belgelerde konuşuyor devlet politikası olarak. Bizim medeniyetimiz ise şu anki uygulamaya göre Selçukludan başlıyor yani 2023, 2053, 2071. En uzunu 1000 yıllık bir zaman dilimi. Halbuki biz 12.000 yıllık bir medeniyetiz Türkiye coğrafyası içerisinde 12.000 yıllık bir medeniyetiz.
Mevcut anlayış içerisinde bu sadece tek bir din ile sınırlandırılan bir yapı olduğu için onun ötesine geçmiyor.
Biz 20. yüzyıla da kötü başlamıştık. 1922’de savaş bitti kötü başladık. 21. yüzyılda da aynı şekilde kötü başladıki 2o yıldır geri gidiyoruz. Dünya 1997’lerden 1998’lerden itibaren internet çağında hızla koşarken biz tamamen internetten koptuk o yolda da ilerliyoruz ama tabii ki bu karanlık tablonun ben açılacağını düşünüyorum bu konuda iyimserim devran her zaman dönmektedir.

 

L&A Toplu Dijital Yazılar

………………………………………………….

  • Bilge Tonyukuk Enstitüsü   2900

  • AgaogluLevent.com              800

  • BooksonTurkey.com           2300

…………….. 6000 yazı ………………….

 

Bilge Tonyukuk Enstitüsü Yazıları, 2014-2022

agaoglulevent.com yazılar listesi

Booksonturkey Yazıları (2000 adet) / Booksonturkey Articles (2000 entries)

Kutsal değil Kıtasal Vizyonlar

Avrupa menşeli siyasi düşüncelerin geliştirdiği vizyonlar neticesinde kuzey Amerika kıtasında Amerika Birleşik Devletleri adı altında 52 devletçikten oluşan siyasi organizasyon ve birleşme gerçekleştirilmiş ve bu yapı dünya hakimiyetini getirmiştir. Kuruluştan önce iç savaş yaşanmış olmasına rağmen ardından dünya egemenliği söz konusu olmuştu.
Avrupa kıtasından Amerika’ya gidenlerin bu başarısına rağmen aynı başarı Avrupa kıtasının kendi içinde söz konusu olamamıştır. Avrupa kıtası 20.yüzyılda iki adet iç savaş yaşamış neticede 70 yıllık bir Avrupa Birliği sürecinin ardından bu sorunlar aşılamamış ve birlik sorunlarla düşe kalka bir arada olma mücadelesi içerisinde hayatiyetini devam ettirme çabasındadır.
Peki Avrupa’nın batısındaki Amerika kıtasında birlik hareketi yaşanırken Avrupa’nın doğusuna doğru bir birlikleşme hareketi olmuş mudur sorusuna baktığımızda tekrar olumsuz bir cevapla karşılaşmaktayız. Avrupa’da hiçbir zaman Asya ile birliktelik ve Asya’da bir birlik kurma düşüncesi söz konusu olmamıştır ama onların politik düşünceleri doğu ve güneylerindeki toprakların işgaline dayalı yapay bir birliktelik idi. Burada en başarılı siyasi figür ise büyük İskender olarak gözükmektedir ki Hindistan’a kadar yol almış, Hindistan, İran, Türkiye coğrafyaları egemenliği altında kalmıştır, fakat bu çok kısa süreli bir birliktelik olmasına rağmen etkileri son derece kalıcı olmuş, misal Türkiye topraklarında o zaman Yunancayı resmi dil haline getirmiştir ve Anadolu’daki vilayetler düzenini tesis etmiştir.
Fakat bu, kıtaları kapsayacak tarzda bir birlikteliğe doğru evrilmemiştir. Avrupalı güçlerin İngiltere Fransa Almanya’nın, Asya konusundaki düşünceleri işgal etme yönünde olmuş fakat birlik anlayışı söz konusu olmamıştır.
Bu güçler Afrika’yı da aralarında bölüşmüşler bir kısmını Fransa bir kısmını İngiltere sömürgeler haline getirmiştir.
İki parçalı Avrupa ve Asya’dan oluşan Avrasya kıtası bir realite olduğu halde neden siyasette Avrasyacılık olarak adlandırılan akımda Avrupa ülkeleri yer almamıştır bu önemli bir sorundur, tam tersine Avrupa Çinlilerin yaptığı Çin Seddi gibi, hayali bir duvar çekip kıtayı Asya kıtasından ve ülkelerinden soyutlamıştır.
Avrupa’nın egosentrik, ben merkezci düşünce dünyası Asya’ya karşı duvarı çekerken masa başında bir de Hint- Avrupa dil ailesi tezini geliştirmiştir. Bu son derece manidardır ve yanlı bir girişimdir. Bilimsellik iddiası söz konusu değildir
Halbuki, dünyada ilk uluslararası düzen 1200’lerden itibaren Asyalı güçler tarafından organize edilmeye başlanmıştır. Moğol İmparatorluğu (Cengiz Han), Timur imparatorluğu, Babür İmparatorluğu, Osmanlı imparatorluğu ve Safevi imparatorlukları hep bu yönde çabalardı ve bu 500 yıl boyunca devam etmiştir.
1700’lerden itibaren ise Avrupa uluslararası ilişkiler düzenini kurduğu iddiasında bulunmaya başlamıştı.
Buradan çıkarabileceğimiz netice ise Avrasya noktasında siyasi bir birliktelik organizasyonunun ki Avrupa’yı ve Asya’yı da içine katacak şekilde, şu aşamada Avrupa menşeili bir düşünce ve girişim olamayacağıdır. O halde Asya’nın güçleri BRICS gibi, Şanghay işbirliği gibi belli organizasyonlarda bir araya gelmekte, fakat buradan kuvvetli bir birlikteliğin çıkması konusunda Çin Rusya Hindistan İran Türkiye gibi Asya kıtasının beş önemli gücünün birlikte göstereceği çaba daha da önem kazanmaktadır..

Türkiye’de beşeri bilimlerin yeniden inşası : elli portre

Fotoğraf: Azra Erhat

Mehmet Necati Lugal.. 16
Besim Atalay…………… 18
Mehmet Şemsettin Günaltay ….. 20
Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu….. 22
Mehmed Fuat Köprülü  24
Yusuf Hikmet Bayur … 26
Agop Dilâçar…………… 28
Nusret Hızır…………….. 30
Remzi Oğuz Arık …….. 32
Abdülbaki Gölpınarlı .. 34
Şevket Aziz Kansu …… 36
Akdes Nimet Kurat ….. 38
Suut Kemal Yetkin…… 40
Hasan Tahsin Banguoğlu.. 42
Enver Ziya Karal …….. 44
Muzaffer Şerif Başoğlu.. 46
Pertev Naili Boratav…. 48
Saadet Çağatay………… 50
Mehmet Karasan ……… 52
Afet İnan ………………… 54
Bekir Sıtkı Baykal……. 56
Niyazi Berkes………….. 58
Bedrettin Tuncel………. 60
Behice Boran…………… 62
Hamdi Ragıp Atademir.. 64
Ekrem Akurgal………… 66
Aydın Sayılı ……………. 68
Sedat Alp………………… 70
Mustafa Akdağ………… 72
Osman Turan…………… 74
Orhan Burian…………… 76
Azra Erhat ………………. 78
Muzaffer Süleyman Şenyürek… 80
Tahsin Özgüç ………….. 82
Mehmet Altay Köymen….. 84
Halil İnalcık ……………. 86
Nermin Erdentuğ……… 88
Suat Sinanoğlu ………… 90
Orhan Acıpayamlı ……. 92
Mübeccel Belik Kıray . 94
İlhan Başgöz……………. 96
Osman Ersoy …………… 98
Sevim Tekeli …………. 100
Bahaeddin Ögel……… 102
Şerafettin Turan……… 104
Mübahat Türker Küyel.. 106
Metin And …………. 108
Sedat Veyis Örnek….. 110
Doğan Aksan…………. 112
Turgut Özakman…….. 114